نقش روش های یاددهی–یادگیری فعال در بهبود تمرکز و انگیزه ی دانش آموزان در مدارس روستایی

در سال های اخیر، توجه به کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری در مدارس روستایی به ویژه در مقطع ابتدایی، به یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی ایران تبدیل شده است. هدف این پژوهش، بررسی نقش روش های یاددهی–یادگیری فعال در افزایش تمرکز و انگیزه ی دانش آموزان مدارس روستایی است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی–پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه سوم ابتدایی در مدارس روستایی شهرستان خوسف در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ می باشد که با روش نمونه گیری هدفمند، ۱۷ نفر از دانش آموزان دبستان کاوش به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مشاهده ی میدانی، چک لیست رفتارهای کلاسی و پرسشنامه ی انگیزش تحصیلی بود. در اجرای پژوهش، از روش های یادگیری فعال شامل بازی های آموزشی، همیاری گروهی و آموزش مبتنی بر تجربه استفاده شد. یافته های اولیه نشان داد به کارگیری این روش ها منجر به افزایش تمرکز، مشارکت کلاسی و انگیزه ی تحصیلی دانش آموزان گردیده است. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که روش های فعال، با فراهم کردن محیط یادگیری پویا و جذاب، می توانند به طور موثری بر کیفیت آموزش در مناطق کم برخوردار تاثیرگذار باشند و شکاف آموزشی میان مدارس شهری و روستایی را کاهش دهند.واژگان کلیدی:یاددهی–یادگیری فعال، تمرکز، انگیزه تحصیلی، مدارس روستایی، آموزش ابتدایی