تاثیر آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود روابط معلم-دانش آموزان و عملکرد تحصیلی آن ها

آموزش مهارت های اجتماعی به عنوان یکی از ارکان اساسی در فرآیند تعلیم و تربیت، نقشی حیاتی در شکل گیری روابط سالم و سازنده میان دانش آموزان و معلمان ایفا می کند. این مهارت ها نه تنها به دانش آموزان کمک می کنند تا روابط بین فردی موثرتری برقرار کنند، بلکه به طور مستقیم بر انگیزه، مشارکت و در نهایت عملکرد تحصیلی آن ها تاثیر می گذارند. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع تاثیر آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود روابط معلم-دانش آموزان و عملکرد تحصیلی آن ها تدوین شده است. با اتکا بر مطالعات کتابخانه ای و مرور پیشینه های پژوهشی، این مقاله به تحلیل چگونگی تاثیرگذاری مولفه های مختلف آموزش مهارت های اجتماعی (مانند ارتباط موثر، همدلی، حل تعارض، خودآگاهی و خودتنظیمی) بر کیفیت روابط ایجاد شده در کلاس درس و همچنین پیامدهای آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. یافته های این مرور نشان می دهد که برنامه های آموزشی اثربخش مهارت های اجتماعی، منجر به کاهش رفتارهای نامطلوب، افزایش درک متقابل، ایجاد فضای یادگیری امن و حمایتی، و در نتیجه ارتقاء چشمگیر عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. همچنین، این مقاله به اهمیت نقش معلمان به عنوان تسهیل گر و الگوی آموزش مهارت های اجتماعی اشاره کرده و راهکارهایی برای ادغام موثر این مهارت ها در برنامه درسی روزانه ارائه می دهد. در نهایت، جهت گیری های آتی پژوهش در این حوزه مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.کلمات کلیدی: مهارت های اجتماعی، روابط معلم-دانش آموز، عملکرد تحصیلی، آموزش، مقاله مروری، روانشناسی تربیتی.