تاثیر روش های یادگیری فعال بر توسعه مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال بر توسعه مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شد. اهمیت این پژوهش از آن جهت است که پرورش مهارت های تحلیلی و انتقادی در سنین اولیه، زمینه ساز توانایی حل مسئله و تصمیم گیری موثر در آینده تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی در مدارس دولتی شهر تبریز بود و نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند تا نمایندگی مناسبی از کلاس ها و مقاطع مختلف فراهم گردد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد تفکر انتقادی و ابزار ارزیابی میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های یادگیری فعال استفاده شد. پایایی ابزارها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مشخص شد؛ آلفای پرسشنامه تفکر انتقادی برابر با ۰.۸۷ و آلفای مشارکت در فعالیت های یادگیری فعال برابر با ۰.۸۵ بود. داده ها با استفاده از تحلیل آماری توصیفی و همبستگی پیرسون و همچنین تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین میزان مشارکت دانش آموزان در روش های یادگیری فعال و سطح مهارت های تفکر انتقادی آن ها رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که مشارکت فعال در فعالیت های گروهی و بازی های آموزشی بیشترین تاثیر را بر تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان دارد. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های یادگیری فعال در کلاس های مقطع ابتدایی می تواند به بهبود توانایی های تحلیلی، افزایش انگیزه و تقویت مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان منجر شود و به معلمان و مدیران مدارس راهکارهای عملی ارائه نماید.کلمات کلیدی: یادگیری فعال، تفکر انتقادی، مقطع ابتدایی