اثر بخشی برنامه آموزش جرئت مندی بر مهارت های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه دوم ابتدایی شهرستان برخوار

هدف از اجرای این مطالعه بررسی تاثیر برنامه آموزشی جرئت مندی بر مهارت های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه دوم ابتدایی شهرستان برخوار بود. روش این تحقیق به صورت نیمه آزمایشی و با استفاده از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه دوم ابتدایی شهرستان برخوار در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه آماری شامل ۳۰ نفر از دانش آموزان بودند که به روش در دسترس انتخاب شدند و به روش نمونه گیری تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارش شدند. برای سنجش میزان مهارت های اجتماعی از پرسشنامه گرشام و الیوت (۱۹۹۰) و برای سنجش پیشرفت تحصیلی از معدل نمرات کارنامه دانش آموزان در همه دروس استفاده شد. گروه آزمایش تحت دوازده جلسه ۴۵ دقیقه ای مداخله جرئت مندی کودکان قرار گرفتند و گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماندند. همه آزمودنی ها قبل و بعد از مداخله با ابزارهای گردآوری داده ها مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۷ در دو سطح آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (آزمون های تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره، آزمون تحلیل واریانس تک متغیره، تحلیل واریانس یک طرفه) مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد برنامه آموزشی جرئت مندی بر مهارت های اجتماعی تاثیر معناداری دارد اما بر پیشرفت تحصیلی تاثیر معناداری ندارد. همچنین نتایج نشان داد بین میانگین مهارت های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه دوم شهرستان برخوار بر اساس متغیرهای جمعیت شناختی (تحصیلات والدین، تعداد فرزندان و ترتیب تولد) تفاوت معنادار وجود ندارد.واژگان کلیدی: آموزش جرئت مندی، مهارت های اجتماعی، پیشرفت تحصیلی