بررسی جایگاه و نقش روش تدریس فعال( آزمایشگاهی ) در تدریس فیزیک در مدارس ایران

آموزش فیزیک در بسیاری از مدارس ایران با چالش های اساسی در زمینه درک مفهومی عمیق مواجه است. غلبه ی روش های سنتی تدریس، که عمدتا بر سخنرانی، دیکته ی فرمول ها و حل مسائل تکراری تاکید دارند، سبب شده است که دانش آموزان فیزیک را به عنوان درسی انتزاعی، دشوار و مملو از ریاضیات پیچیده تلقی کنند. این رویکرد منفعل، نه تنها در انتقال دانش موثر نیست، بلکه منجر به کاهش شدید انگیزه و شکل گیری تصورات غلط پایدار در مورد پدیده های فیزیکی می شود.هدف از پژوهش حاضر بررسی جایگاه و نقش روش تدریس فعال( آزمایشگاهی ) در تدریس فیزیک در مدارس ایران است که با روش توصیفی مروری از نوع روایتی انجام شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که این تغییرات، فیزیک را از یک درس اجباری و سخت به یک ابزار قدرتمند برای درک جهان تبدیل خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

۱۱۱۱۱