نقش هوش هیجانی در آموزش فراگیر

آموزش فراگیر به عنوان رویکردی انسان محور و عدالت گرا، بر حضور و مشارکت فعال همه ی فراگیران در فرآیند یادگیری تاکید دارد؛ صرف نظر از تفاوت های جسمی، ذهنی، فرهنگی و اجتماعی. تحقق آموزش فراگیر مستلزم وجود معلمانی است که علاوه بر مهارت های آموزشی، از ویژگی های شخصیتی و هیجانی لازم نیز برخوردار باشند. هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، تنظیم و به کارگیری هیجان ها در موقعیت های فردی و اجتماعی، نقشی بنیادین در کیفیت تعامل معلم با دانش آموزان، مدیریت هیجانات در کلاس و ایجاد فضای یادگیری مثبت دارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هوش هیجانی در ارتقای آموزش فراگیر انجام گرفته است. روش پژوهش به شیوه توصیفی–تحلیلی و بر پایه منابع علمی داخلی تدوین شده است. نتایج نشان می دهد که مولفه های هوش هیجانی شامل خودآگاهی، خودنظم دهی، همدلی و مهارت های اجتماعی، از عوامل اصلی در موفقیت آموزش فراگیر هستند. معلمانی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، در مدیریت کلاس های چندپایه و متنوع، درک نیازهای متفاوت دانش آموزان و ایجاد ارتباط موثر، عملکرد مطلوب تری دارند. در نتیجه، ارتقای هوش هیجانی معلمان می تواند راهبردی موثر برای تحقق آموزش فراگیر در نظام تعلیم و تربیت ایران باشد.واژگان کلیدی: هوش هیجانی، آموزش فراگیر، معلم، عدالت آموزشی، مهارت های اجتماعی