بررسی تاثیر حمایت عاطفی معلم بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان

در نظام های آموزشی معاصر، نقش معلم فراتر از انتقال دانش بوده و به عنوان یکی از عوامل کلیدی در رشد هیجانی، رفتاری و اجتماعی دانش آموزان شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر حمایت عاطفی معلم بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان انجام گرفته است. سازگاری اجتماعی، به عنوان توانایی فرد در تعامل موثر، پذیرش نقش های اجتماعی و رعایت هنجارهای گروهی، از مهم ترین شاخص های رشد روانی-اجتماعی دانش آموزان به شمار می رود. حمایت عاطفی معلم، شامل رفتارهایی نظیر همدلی، گوش دادن فعال، درک احساسات، تشویق مثبت و برقراری رابطه صمیمی با دانش آموز است که می تواند بستر مناسبی برای رشد اجتماعی آنان فراهم آورد.در این مطالعه، با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از پرسش نامه های استاندارد، داده ها از نمونه ای متشکل از دانش آموزان مقطع متوسطه گردآوری شد. نتایج تحلیل ها نشان داد میان میزان حمایت عاطفی معلمان و سطح سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه ای مستقیم و معنادار وجود دارد. دانش آموزانی که از حمایت عاطفی بالاتری برخوردار بودند، در تعاملات اجتماعی، کنترل هیجانات، حل تعارض و پذیرش اجتماعی عملکرد بهتری نشان دادند. افزون بر این، یافته ها حاکی از آن است که حمایت عاطفی معلم نقش میانجی مهمی میان محیط آموزشی و احساس تعلق دانش آموز به مدرسه ایفا می کند.نتایج این پژوهش تاکید می کند که تقویت مهارت های ارتباطی و همدلانه معلمان می تواند به بهبود کیفیت روابط بین فردی در کلاس درس و در نهایت، افزایش سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان منجر شود. بنابراین، توصیه می شود برنامه های آموزش معلمان بر پرورش ابعاد عاطفی و انسانی حرفه تدریس تمرکز بیشتری یابد تا مدرسه به محیطی امن، حمایتی و رشددهنده برای همه فراگیران تبدیل شود.کلیدواژه ها: حمایت عاطفی معلم، سازگاری اجتماعی، روابط مدرسه ای، رشد هیجانی، سلامت روانی دانش آموزان