جریان واقع گرایی در ادبیات نمایشی در ایران تا پیش از انقلاب اسلامی

این نوشتار حاصل مطالعه و تحقیق در موضوعی است که به منظور ارائه به عنوان مقاله کلاسی تنظیم شده است. بنابراین، اهداف پژوهشی در آن دنبال نمی شود. به این معنی که تحلیل نوئی در باب این موضوع ارائه نشده و صرفا حاصل مطالعه در تاریخ نمایش و ادبیات نمایشی معاصر ایران از طریق کتاب و سایت های معتبر مقالات علمی پژوهشی و پایان نامه هایی با موضوعات مرتبط است. بنابراین روش تحقیق به صورت کتابخانه ای بوده و فیش برداری های لازم از همین طریق انجام گرفته است. سپس با کنار هم چیدن و نوشتن توضیحاتی در رابطه با آنها، نظم داده شده است. در نتیجه، تعاریف رئالیسم و واقع-گرایی در ادبیات مرور گردیده است و نمایشنامه نویسان ایرانی، در سالهای پیش از مشروطه، در دوران مشروطه و پهلوی مورد بازخوانی کلی قرار گرفته اند که نمایانگر تصویری کلی از ویژگی های رئالیستی ادبیات نمایشی معاصر در ایران است.