اقدام پژوهی: چگونه توانستم با افزایش تمرکز و کاهش رفتارهای تکانشی در دانش آموز با اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) از طریق بازی های حسی-حرکتی کمک کنم؟
محل انتشار: همایش بین المللی آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 79
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ANDIKACONF01_430
تاریخ نمایه سازی: 28 بهمن 1404
چکیده مقاله:
این اقدام پژوهی با هدف بررسی و بهبود سطح تمرکز و کاهش رفتارهای تکانشی در یک دانش آموز پسر پایه سوم با تشخیص اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) به نام “الف” انجام گرفته است. مشاهدات اولیه نشان می داد که دانش آموز “الف” در حفظ توجه بر روی تکالیف، نشستن بر روی صندلی برای مدت کوتاه، و کنترل پاسخ های آنی خود با چالش جدی مواجه بود. این رفتارها نه تنها فرآیند یادگیری خود او را مختل می کرد، بلکه بر نظم کلاس و یادگیری سایر دانش آموزان نیز تاثیر منفی داشت. سوال اصلی پژوهش این بود: “چگونه می توان با استفاده از یک برنامه مداخله ای مبتنی بر بازی های حسی-حرکتی هدفمند، میزان توجه پایدار و کنترل تکانه را در دانش آموز “الف” افزایش داد؟” برای پاسخ به این پرسش، یک برنامه مداخله ای ۱۰ هفته ای شامل فعالیت های وستیبولار (تعادلی)، پروپریوسپتیو (حس عمقی) و لمسی طراحی و اجرا گردید. داده ها از طریق مشاهده مستقیم با استفاده از چک لیست فراوانی رفتار و ثبت مدت زمان توجه، و همچنین از طریق مصاحبه با والدین و ارزیابی نمونه تکالیف جمع آوری شد. نتایج تحلیل داده ها پس از مداخله، حاکی از کاهش ۶۰ درصدی در رفتارهای تکانشی (مانند ترک صندلی) و افزایش میانگین زمان توجه مستمر از ۲ دقیقه به ۷ دقیقه بر روی یک تکلیف مشخص بود. این پژوهش نشان داد که تلفیق بازی های حسی-حرکتی در برنامه آموزشی روزانه، یک راهکار موثر، عملی و کم هزینه برای مدیریت علائم ADHD و بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی این گروه از دانش آموزان است.واژگان کلیدی: اقدام پژوهی، دانش آموزان استثنایی، اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)، بازی های حسی-حرکتی، تمرکز، رفتار تکانشی، یکپارچگی حسی.
نویسندگان
فاطمه میری رشیدآبادی
آموزش و پرورش