اقدام پژوهی:چگونه توانستم جو روانی-اجتماعی و مشارکت کلاسی از طریق راهبردهای یادگیری فعال و حمایتی را در کلاس درسم افزایش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف شناسایی و رفع موانع موجود بر سر راه ایجاد یک محیط یادگیری فعال و حمایتی در کلاس هفتم اجرا گردید. مسئله اصلی، مشاهده سطوح بالای اضطراب تحصیلی، مشارکت پایین دانش آموزان در فعالیت های کلاسی و وجود گروه بندی های منفی و انزوا در بین برخی از آنها بود. این پژوهش در پی پاسخ به این سوال بود که “چگونه می توان با اجرای مجموعه ای از راهبردهای هدفمند (مانند یادگیری مشارکتی، بازخورد سازنده و تقویت هوش هیجانی)، جو کلاس را به محیطی فعال، امن و حمایتی تبدیل کرد؟” طرح مداخله ای به مدت ده هفته با ترکیبی از روش های یادگیری مشارکتی (جیگ سا)، برگزاری جلسات “حلقه همدلی” هفتگی و پیاده سازی سیستم “بازخورد ساندویچی” طراحی و اجرا شد. داده ها از طریق مشاهده مشارکتی، پرسشنامه استاندارد جو کلاس (پیش آزمون و پس آزمون)، سیاهه اضطراب تحصیلی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان جمع آوری گردید. تحلیل داده ها نشان داد که پس از مداخله، شاخص های مربوط به حمایت همسالان و مشارکت کلاسی به طور معناداری افزایش و نمرات اضطراب تحصیلی کاهش یافته است. دانش آموزان در مصاحبه ها به افزایش حس تعلق، کاهش ترس از اشتباه کردن و بهبود روابط دوستانه در کلاس اشاره کردند. نتایج موید آن است که سرمایه گذاری بر مهارت های اجتماعی-عاطفی و تغییر ساختار فعالیت های یادگیری، تاثیری مستقیم بر فعال سازی و حمایت گری محیط آموزشی دارد.واژگان کلیدی: اقدام پژوهی، محیط یادگیری فعال، محیط حمایتی، یادگیری مشارکتی، هوش هیجانی، اضطراب تحصیلی، جو کلاس.