تاثیر هوشمندی عاطفی مدیران بر رضایت شغلی کارکنان در سازمان های دولتی تبریز

در سازمان های دولتی، رضایت شغلی کارکنان نقش کلیدی در افزایش بهره وری، کاهش ترک خدمت و ارتقای کیفیت خدمات دارد. هوشمندی عاطفی مدیران، شامل خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی، به عنوان یکی از عوامل موثر در شکل دهی به رضایت شغلی کارکنان شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوشمندی عاطفی مدیران بر رضایت شغلی کارکنان در ادارات دولتی تبریز انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد جمع آوری شد و برای انتخاب پاسخ دهندگان از نمونه گیری هدفمند استفاده گردید تا کارکنانی که مستقیما با مدیران در ارتباط هستند و تجربه کاری کافی دارند، در پژوهش شرکت کنند.پایایی ابزار با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۸۶ تایید شد و تحلیل داده ها با روش های توصیفی و تحلیلی انجام شد. آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین هوشمندی عاطفی مدیران و رضایت شغلی کارکنان رابطه مثبت و معنادار با ضریب ۰٫۶۲ وجود دارد. علاوه بر این، تحلیل رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که ابعاد هوشمندی عاطفی، به ویژه همدلی و مهارت های اجتماعی، بیشترین تاثیر را بر رضایت شغلی دارند. یافته ها حاکی از آن است که مدیرانی که توانایی مدیریت احساسات خود و دیگران را دارند و با کارکنان رفتار حمایتگرانه و همدلانه دارند، می توانند رضایت شغلی کارکنان را به طور قابل توجهی افزایش دهند.نتایج پژوهش تاکید می کند که توسعه مهارت های هوشمندی عاطفی مدیران، برگزاری دوره های آموزشی و توانمندسازی مدیریتی می تواند به ارتقای فرهنگ سازمانی، انگیزه کارکنان و افزایش کیفیت خدمات در سازمان های دولتی کمک کند.کلمات کلیدی: هوشمندی عاطفی، رضایت شغلی، مدیران، سازمان های دولتی، تبریز