درس پژوهی با رویکرد تلفیق درس تربیت بدنی با دروس پایه به منظور افزایش نشاط و کیفیت یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی

بیان مسئله: نظام های آموزشی با چالش بهبود کارایی و بهره وری روش های تدریس روبه رو هستند. گزارش ها حاکی از کندی تحول در برنامه درسی ایران و لزوم حرکت از روش های سنتی به سوی شیوه های نوین است. از سویی، کم تحرکی نسل نو و خطرات ناشی از آن، توجه ویژه به درس تربیت بدنی را می طلبد.اهداف: هدف اصلی این درس پژوهی، طراحی، اجرا و بازاندیشی راهبرد تدریس تلفیقی (تربیت بدنی با دروس پایه) برای افزایش نشاط، مشارکت و عمق بخشی به یادگیری دانش آموزان بود.روش شناسی: این مطالعه به روش درس پژوهی و با مشارکت تیمی از معلمان و اساتید دانشگاه فرهنگیان انجام شد. فرآیند شامل تشکیل تیم، شناسایی مسئله (کم تحرکی و یادگیری غیرفعال)، طراحی واحد یادگیری تلفیقی شامل هفت بازی آموزشی، اجرای دو مرحله تدریس (اجرای اول و اجرای اصلاح شده دوم) همراه با مشاهده فعال و بازاندیشی گروهی بود.یافته های کلیدی: مشاهدات و تحلیل داده های کیفی حاکی از افزایش چشمگیر مشارکت فعال و نشاط دانش آموزان در فرآیند یادگیری بود. به عنوان مثال، تعداد دانش آموزان غیرفعال از ۴ نفر در کلاس ۲۰ نفره در اجرای اول، به ۱ نفر در اجرای دوم کاهش یافت. همچنین، درک ملموس تر و ماندگاری بیشتری از مفاهیم درسی در دروسی مانند ریاضی، علوم و فارسی در دانش آموزان مشاهده شد. ارزیابی ها بهبود قابل توجه در مهارت های حرکتی بنیادین و سرعت عمل آنان را نیز نشان داد.نتیجه گیری: درس پژوهی بستری اثربخش برای خلق و بهینه سازی روش های تدریس تلفیقی فراهم می کند. تلفیق هدفمند تربیت بدنی با دروس دیگر، نه تنها بر چالش کم تحرکی غلبه می کند، بلکه با ایجاد محیطی پویا و شاد، کیفیت و ماندگاری یادگیری را به طور همزمان ارتقا می دهد و گامی عملی در راستای تحقق "تربیت تمام ساحتی" است.کلمات کلیدی : درس پژوهی، آموزش تلفیقی، تربیت بدنی، کیفیت یادگیری، توسعه حرفه ای معلمان.