راهکارهای کاهش فرسودگی شغلی در فرهنگیان

نظام آموزشی هر کشور، موتور محرکه توسعه پایدار آن محسوب می شود و معلمان به عنوان کارگزاران اصلی این نظام، نقشی حیاتی در تربیت نسل آینده دارند. با این حال، فشارهای روانی متعدد، تراکم کاری و چالش های ساختاری، این قشر فرهیخته را در معرض خطر جدی «فرسودگی شغلی» قرار داده است. این پژوهش مروری با هدف بررسی عمیق عوامل سازمانی و فردی موثر بر فرسودگی فرهنگیان و ارائه راهکارهای عملیاتی جهت کاهش آن تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که متغیرهایی نظیر تعارض نقش، ابهام در وظایف، عدم حمایت اجتماعی و ویژگی های شخصیتی همچون کمال گرایی و روان رنجورخویی، از پیش بینی کننده های اصلی این سندرم هستند. در مقابل، راهکارهای مداخله ای در دو سطح فردی (مانند ذهن آگاهی، بازسازی شناختی و مدیریت زمان) و سازمانی (مانند غنی سازی شغلی، مدیریت مشارکتی و بهبود جو سازمانی) می توانند به عنوان سپری محافظ عمل کنند. نتایج تاکید دارد که ارتقای سلامت روان معلمان نیازمند رویکردی چندجانبه است که هم زمان به توانمندسازی فردی معلم و اصلاح ساختارهای معیوب سازمانی بپردازد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: فرسودگی شغلی ، سلامت روان فرهنگیان ، استرس سازمانی ، راهکارهای مقابله ای ، نظام آموزشی ایران.