مدیریت زمان آموزشی برای افزایش کیفیت یادگیری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_8858
تاریخ نمایه سازی: 28 بهمن 1404
چکیده مقاله:
زمان، عنصری بنیادین و غیرقابل جایگزین در فرایند آموزش و یادگیری است؛ منبعی محدود که کارایی و اثربخشی نظام های آموزشی مستقیما به مدیریت صحیح آن بستگی دارد. در محیط های آموزشی، به ویژه در کلاس های درس، مدیریت زمان صرفا به معنای رعایت نظم ساعتی نیست، بلکه شامل تخصیص استراتژیک لحظات آموزشی به فعالیت های یاددهی، یادگیری، بازخورددهی و تثبیت مفاهیم است. اتلاف زمان، چه به دلیل عدم سازماندهی معلم، چه به دلیل بی نظمی دانش آموزان یا مشکلات ساختاری، مستقیما منجر به کاهش عمق یادگیری، افت انگیزه و در نهایت عدم دستیابی به اهداف آموزشی می شود. پژوهش های متعددی نشان داده اند که زمان تخصیص یافته به فعالیت های یادگیری فعال، ارتباط مثبتی با میزان موفقیت تحصیلی دارد.این مقاله با هدف بررسی نقش حیاتی مدیریت زمان آموزشی در ارتقای کیفیت یادگیری و ارائه راهکارهای عملی برای آموزگاران تدوین شده است. اهمیت موضوع در این حقیقت نهفته است که بسیاری از برنامه های درسی عالی، به دلیل اجرای ضعیف و عدم مدیریت موثر زمان در کلاس، به نتیجه مطلوب نمی رسند. مدیریت زمان آموزشی فراتر از زمان بندی سرفصل ها است؛ این مفهوم شامل مدیریت توجه دانش آموز، تقسیم بندی منطقی محتوا به بخش های کوچک تر (Chunking)، استفاده بهینه از زمان های گذار، و ایجاد محیطی پویا است که در آن هر دقیقه صرف شده، ارزشی افزوده بر یادگیری داشته باشد.روش مورد استفاده در این پژوهش، تحلیلی-توصیفی است. در این رویکرد، ابتدا ادبیات نظری مرتبط با زمان به عنوان منبع یادگیری، نظریه های یادگیری شناختی و روان شناختی مرتبط با توجه و حافظه مورد تحلیل قرار گرفت. سپس، راهکارهای عملیاتی و مدل های مدیریت زمان در کلاس های درس، به ویژه در مقطع ابتدایی، مورد بررسی و توصیف قرار گرفتند تا ارتباط علت و معلولی بین مدیریت زمان و کیفیت خروجی های آموزشی روشن شود.نتایج این تحلیل نشان می دهد که مدیریت زمان آموزشی موفق، مستلزم ترکیبی از مهارت های برنامه ریزی پیش از تدریس، انعطاف پذیری حین اجرا و توانایی معلم در پایش مداوم میزان درگیری دانش آموزان است. راهبردهایی مانند تعیین دقیق اهداف هر جلسه، استفاده از روش های مشارکتی فعال، مدیریت کارآمد زمان های انتقال (Transition Times) و بازخورددهی سریع، عواملی کلیدی در بهینه سازی زمان یاددهی-یادگیری محسوب می شوند. در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که مدیریت آگاهانه و استراتژیک زمان، یکی از مهم ترین شایستگی های حرفه ای معلم در عصر حاضر است که به طور مستقیم کیفیت یادگیری عمیق و پایدار را در دانش آموزان تضمین می کند.
کلیدواژه ها:
مدیریت زمان آموزشی ، کیفیت یادگیری ، برنامه ریزی آموزشی ، بهینه سازی زمان کلاس ، انگیزش دانش آموز ، راهبردهای تدریس
نویسندگان
یاسین طبیب
فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش
عبدالرسول کردونی
فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش
محمد طیبی وند
فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش
رضا اسکندری
فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش