تحلیل نقش نظام رتبه بندی معلمان در ارتقای کیفیت آموزشی و انگیزش حرفه ای معلمان

نظام رتبه بندی معلمان به عنوان یکی از محوری ترین زیرنظام های سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، با هدف استقرار نظام پرداخت مبتنی بر شایستگی، ارتقای منزلت اجتماعی معلمان و در نهایت بهبود کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری طراحی و اجرا شده است. این پژوهش تحلیلی با واکاوی ابعاد مختلف این طرح، به بررسی تاثیرات آن بر دو متغیر کلیدی «انگیزش حرفه ای» و «کیفیت آموزشی» می پردازد. یافته های تحلیلی نشان می دهد که اگرچه این نظام توانسته است تکانه ای مثبت در جهت توجه به صلاحیت های حرفه ای و تخصصی ایجاد کند، اما در مقام اجرا با چالش هایی همچون دیوان سالاری، مستندسازی صوری و عدم انطباق کامل معیارهای سنجش با واقعیت های کلاس درس مواجه است. انگیزش معلمان در این نظام از یک سو تحت تاثیر عوامل بیرونی (افزایش حقوق و مزایا) و از سوی دیگر متاثر از عوامل درونی (منزلت و خودشکوفایی) قرار دارد. همچنین، کیفیت آموزشی زمانی ارتقا می یابد که رتبه بندی از یک سازوکار صرفا معیشتی به یک مکانیسم توسعه حرفه ای مستمر تغییر ماهیت دهد. این مقاله با استناد به آرای صاحب نظران ایرانی، ضمن تبیین مبانی نظری، راهکارهایی را برای بهینه سازی این نظام ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: نظام رتبه بندی معلمان ، کیفیت آموزشی ، انگیزش حرفه ای ، سند تحول بنیادین ، شایستگی های معلمی ، توسعه حرفه ای.