نقش مراقب سلامت در تقویت سلامت روان پس از بحران ها و تغییرات اجتماعی در محیط مدرسه

در سال های اخیر، گسترش بحران ها و تغییرات اجتماعی موجب شده است سلامت روان دانش آموزان به یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی تبدیل شود. دانش آموزان در مواجهه با بحران هایی مانند ناامنی های اجتماعی، فشارهای اقتصادی، تغییرات سبک زندگی و تجربه های جمعی استرس زا، بیش از پیش در معرض آسیب های روانی قرار می گیرند که می تواند بر یادگیری، رفتار اجتماعی و رشد همه جانبه آنان تاثیر منفی بگذارد. در این میان، مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد تربیتی پس از خانواده، نقش تعیین کننده ای در بازسازی روانی و ایجاد احساس امنیت برای دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–کیفی و به شیوه مطالعه کتابخانه ای، به بررسی نقش مراقب سلامت در تقویت سلامت روان دانش آموزان پس از بحران ها و تغییرات اجتماعی در محیط مدرسه پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مراقب سلامت، به دلیل جایگاه حرفه ای، حضور مستمر در مدرسه و ارتباط نزدیک با دانش آموزان، از ظرفیت بالایی برای شناسایی زودهنگام مشکلات روانی، انجام مداخلات اولیه، آموزش مهارت های مقابله ای و هماهنگی میان مدرسه و خانواده برخوردار است. همچنین نتایج حاکی از آن است که تقویت نقش مراقب سلامت از طریق بازتعریف وظایف، توانمندسازی حرفه ای و حمایت مدیریتی، می تواند به کاهش آسیب های روانی، افزایش تاب آوری و بهبود کیفیت زندگی روانی و تحصیلی دانش آموزان منجر شود. در مجموع، توجه نظام مند به نقش مراقب سلامت در مدرسه، گامی موثر در جهت ایجاد محیطی ایمن، حمایتگر و سلامت محور در شرایط بحران و پسابحران محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: سلامت روان دانش آموزان ، مراقب سلامت مدرسه ، بحران های اجتماعی ، مدرسه پسابحران ، تاب آوری روانی