تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

این مقاله به بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. خودتنظیمی به عنوان مجموعه ای از فرایندهای شناختی، انگیزشی و رفتاری که یادگیرنده به طور فعال برای دستیابی به اهداف آموزشی خود به کار می گیرد، نقشی حیاتی در موفقیت تحصیلی ایفا می کند. دوره ابتدایی به دلیل شکل گیری بنیادهای یادگیری و نگرش نسبت به مدرسه، برهه ای حساس برای توسعه این مهارت ها است. این پژوهش با رویکردی علمی-تحلیلی، ابعاد مختلف خودتنظیمی، اهمیت آموزش آن در مراحل اولیه تحصیل، سازوکار ارتباطی آن با عملکرد تحصیلی، و نقش محیط مدرسه و معلمان را مورد واکاوی قرار می دهد. همچنین، راهکارهای عملی آموزش این مهارت ها در کلاس درس و چالش های اجرایی پیش رو مورد بحث قرار گرفته است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که آموزش ساختارمند مهارت های خودتنظیمی می تواند منجر به افزایش انگیزه درونی، بهبود راهبردهای یادگیری، و در نهایت ارتقای معنادار پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شود.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، پیشرفت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، راهبردهای یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، آموزش مهارتی.