نقش «نوشتار خلاق» در درمان کم رویی دانش آموزان: یک مطالعه موردی در کلاس نگارش

کم رویی و انزوای اجتماعی در میان دانش آموزان، یکی از موانع جدی در مسیر یادگیری مشارکتی و توسعه مهارت های ارتباطی است. نظام آموزشی سنتی که عمدتا بر مشارکت شفاهی فوری تاکید دارد، اغلب فشار مضاعفی بر این گروه از دانش آموزان وارد می کند. این پژوهش با رویکردی کیفی و در قالب یک مطالعه موردی در کلاس نگارش، به بررسی پتانسیل های درمانی «نوشتار خلاق» در کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود تعاملات کلاسی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که نوشتار خلاق با ایجاد یک «فضای واسط» و امکان استفاده از «نقاب های روایی»، به دانش آموزان کم رو اجازه می دهد تا بدون ترس از قضاوت مستقیم، ابراز وجود کنند. این فرآیند طی سه مرحله ی برون ریزی ایمن، بازسازی هویت و اشتراک گذاری تدریجی، منجر به بهبود معنادار در اعتمادبه نفس و مهارت های ارتباطی آزمودنی ها شده است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: نوشتار خلاق ، کم رویی ، درمانگری با نوشتن ، روان شناسی تربیتی ، کلاس نگارش ، اضطراب اجتماعی.