تاثیر استفاده از شبکه های اجتماعی بر سلامت روان دانش آموزان

پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین استفاده از شبکه های اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه اول می پردازد تا گشودگی های فکری و رفتاری ناشی از حضور در این فضاها را برای سیاست گذاری آموزشی روشن سازد. بیان مسئله در این مطالعه بر تفاوت های فردی و محیطی متمرکز است و تلاش دارد تا تحت چارچوب های نظری سلامت روان، از منظر روان شناسی تربیتی بهبودهای مدیریت مصرف فناوری و رسانه های اجتماعی را تبیین کند. به ویژه هدف این پژوهش توصیفی-تحلیلی است تا از طریق تحلیل هایی هم راستا با شواهد موجود به گشودگی هایی درک شود که می تواند منجر به طراحی مداخلات آموزشی در مدارس شود. روش تحلیل-توصیفی به کار رفته در این مقاله مبتنی بر مرور متون علمی و گزارش های رسمی، همچنین داده های کیفی و کمی منتشر شده در حوزه سلامت روان نوجوانان است تا تصویر جامعی از وضعیت فعلی ارائه گردد. نتایج کلی نشان می کند که شبکه های اجتماعی می توانند در کنار فرصت های سازنده، به افزایش فشارهای اجتماعی، مقایسه های مداوم و کاهش تمرکز انجام پذیرند که این عوامل می توانند به اضطراب، خشم، اختلال خواب و کاهش سطح رضایت از زندگی منجر شوند. با این وجود، پیامدهای مثبت نیز به شکل پشتیبانی اجتماعی، دسترسی به منابع آموزشی و تقویت هویت اجتماعی مشاهده می شود که در قالب مدل های حمایتی مدرسه-خانواده تقویت می شود. دلالت های آموزشی حاکی از ضرورت طراحی برنامه های هوش اخلاقی و سواد رسانه ای، ارتقای مهارت های تنظیم رفتارهای دیجیتال و ایجاد چارچوب های واحد برای مدیریت زمان استفاده از شبکه های اجتماعی در محیط مدرسه است.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، شبکه های اجتماعی ، نوجوانی ، مدرسه و خانواده ، سواد رسانه ای ، مدیریت مصرف فناوری ، فقرات رشد رشدی