انگیزش تحصیلی به عنوان مهارتی قابل پرورش با در نظر گرفتن تفاوت های فردی

انگیزش تحصیلی یکی از بنیادی ترین عوامل موثر بر یادگیری، پیشرفت تحصیلی و تداوم تلاش دانش آموزان در مسیر آموزش است. سال ها این پرسش مطرح بوده است که آیا انگیزش تحصیلی صرفا یک ویژگی فردی و درونی است که ریشه در شخصیت، استعداد و زمینه های زیستی دارد یا می توان آن را به عنوان مهارتی قابل آموزش، پرورش و تقویت در محیط های آموزشی در نظر گرفت. هدف این مقاله، بررسی تحلیلی و کاربردی مفهوم انگیزش تحصیلی و تبیین ابعاد فردی و آموزشی آن است. در این نوشتار، ضمن مرور دیدگاه های نظری، نقش معلم، مدرسه، خانواده و محیط یادگیری در شکل گیری و تقویت انگیزش تحصیلی دانش آموزان بررسی می شود. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که اگرچه انگیزش تحصیلی دارای ریشه های فردی است، اما بخش قابل توجهی از آن از طریق راهبردهای آموزشی هدفمند، روابط حمایتی و طراحی مناسب موقعیت های یادگیری قابل آموزش و پرورش است.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، یادگیری معنادار ، تفاوت های فردی ، نقش معلم ، محیط یادگیری