هوش مصنوعی در آموزش زبان انگلیسی: ارزیابی و پیشنهاداتی برای ادغام موثر در برنامه درسی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_8730
تاریخ نمایه سازی: 28 بهمن 1404
چکیده مقاله:
هوش مصنوعی (AI) به عنوان نیروی محرک تحولات بنیادین در حوزه های مختلف، از جمله آموزش، به سرعت در حال نفوذ است. در آموزش زبان انگلیسی (EFL/ESL)، پتانسیل هوش مصنوعی برای ایجاد پارادایم های نوین یادگیری، از طریق ارائه تجارب آموزشی شخصی سازی شده، تعاملی و سازگار، مورد توجه فزاینده ای قرار گرفته است. این مقاله علمی-پژوهشی با هدف ارزیابی انتقادی وضعیت فعلی و آتی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش زبان انگلیسی و ارائه راهکارهایی عملی برای ادغام موثر آن در برنامه های درسی ملی و محلی انجام شده است.نتایج پژوهش های متعدد نشان می دهد که سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی، از طریق ابزارهایی مانند چت بات های مکالمه ای، سیستم های پیشنهاد محتوای تطبیقی (Adaptive Learning Systems) و نرم افزارهای تصحیح خودکار (Automated Writing Evaluation)، توانایی چشمگیری در پشتیبانی از هر چهار مهارت اصلی زبان (خواندن، نوشتن، شنیدن و صحبت کردن) دارند. در مهارت شنیداری و گفتاری، ابزارهای هوش مصنوعی می توانند بازخورد فوری و دقیقی در مورد تلفظ، آهنگ و روانی ارائه دهند که در کلاس های سنتی با تعداد زیاد دانش آموز، دسترسی به آن دشوار است. در مهارت خواندن و نوشتن، این فناوری ها امکان تمرین نامحدود بر اساس سطح و نیازهای فردی فراگیر را فراهم می آورند.تحلیل این کاربردها نشان می دهد که مهم ترین مزیت هوش مصنوعی، توانایی آن در تحقق یادگیری شخصی سازی شده (Personalized Learning) است. سیستم های هوشمند می توانند الگوهای یادگیری، نقاط قوت و ضعف هر دانش آموز را تشخیص داده و مسیر یادگیری را بر اساس سرعت و سبک شناختی او تنظیم کنند. این امر منجر به افزایش انگیزه، کاهش اضطراب یادگیری و بهبود محسوس نتایج می شود.با این حال، ادغام هوش مصنوعی بدون چالش نیست. مسائل مربوط به دقت الگوریتم ها، حفظ حریم خصوصی داده های دانش آموزان، سوگیری های احتمالی در داده های آموزشی، و مهم تر از همه، نیاز به بازنگری در نقش سنتی معلم، نیازمند تامل جدی است. هوش مصنوعی نباید جایگزین تعامل انسانی شود، بلکه باید به عنوان یک ابزار تقویتی (Augmentation Tool) برای معلم عمل کند تا زمان ارزشمند او صرف فعالیت های شناختی سطح بالاتر و توسعه مهارت های انتقادی شود.این پژوهش در نهایت پیشنهاداتی عملی را در پنج محور اصلی ارائه می دهد: تدوین چارچوب های اخلاقی محکم، طراحی برنامه های توسعه حرفه ای هدفمند برای معلمان، انتخاب ابزارهای هوش مصنوعی با پشتوانه علمی، ایجاد تعادل میان آموزش مبتنی بر فناوری و تعامل انسانی، و بازبینی اهداف برنامه های درسی با تاکید بر مهارت های قرن بیست و یکم. ادغام موفقیت آمیز هوش مصنوعی در آموزش زبان انگلیسی، مستلزم یک رویکرد استراتژیک و یکپارچه است که در آن فناوری در خدمت اهداف تربیتی و یادگیری عمیق قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی ، آموزش زبان انگلیسی ، یادگیری شخصی سازی شده ، برنامه درسی ، فناوری آموزشی ، ارزیابی خودکار.
نویسندگان
سوسن نیک نژادعقیلی
لیسانس زبان انگلیسی