تربیت عاطفی–اجتماعی؛ حلقه مفقوده آموزش رسمی/

فرهنگ سازمانی در مدارس، پدیده ای فراتر از قوانین مکتوب و بخشنامه های اداری است؛ این فرهنگ، «روح» حاکم بر کالبد فیزیکی مدرسه است که تعیین می کند اعضای مدرسه چگونه فکر می کنند، احساس می کنند و عمل می کنند. در حالی که مدیر مدرسه اغلب به عنوان طراح چشم انداز شناخته می شود، این معاون آموزشی است که در خط مقدم تعاملات روزانه، فرهنگ را از یک مفهوم انتزاعی به واقعیتی ملموس تبدیل می کند. این پژوهش به بررسی نقش محوری معاون آموزشی در شکل دهی، اصلاح و تثبیت فرهنگ سازمانی می پردازد. با تمرکز بر مفاهیمی همچون برنامه درسی پنهان، عدالت رویه ای، تعاملات اتاق دبیران و نمادهای سازمانی، استدلال می شود که تصمیمات خرد و کلان معاون آموزشی، از نحوه تنظیم برنامه هفتگی تا شیوه برخورد با بی نظمی دانش آموزان، اصلی ترین مولفه های سازنده اتمسفر روانی مدرسه هستند. معاون آموزشی با گذار از نقش ناظم صرف به رهبر فرهنگی، می تواند فضایی مبتنی بر اعتماد، یادگیری مداوم و تعلق خاطر ایجاد کند.کلمات کلیدی: فرهنگ سازمانی مدرسه، معاون آموزشی، رهبری آموزشی، جو مدرسه، برنامه درسی پنهان، تعاملات معلم و دانش آموز، مدیریت مدرسه.