بازتعریف شناختی مفهوم «پوشش محتوا» در ساختار اداری آموزش وپرورش و پیامدهای آن بر انسجام یادگیری مدرسه ای

در نظام آموزش وپرورش، «پوشش محتوا» به عنوان یکی از شاخص های اصلی نظارت و ارزیابی آموزشی تلقی می شود. این مفهوم در رویه های اداری غالبا به معنای اتمام سرفصل های کتاب درسی در بازه زمانی مصوب تفسیر می شود؛ تفسیری که کمتر با ظرفیت های شناختی دانش آموزان و منطق پردازش اطلاعات هم خوان است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–شناختی و مدرسه محور، به بازتعریف مفهوم پوشش محتوا بر اساس نظریه بار شناختی، حافظه فعال و انسجام مفهومی می پردازد. چارچوب تحلیلی مقاله نشان می دهد که تاکید اداری بر پوشش کمی محتوا، از طریق افزایش بار شناختی برون زاد و تضعیف سازمان دهی مفهومی، به شکل گیری یادگیری پراکنده منجر می شود. یافته های تحلیلی حاکی از آن است که بازتعریف پوشش محتوا به مثابه «انسجام شناختی قابل پردازش»، می تواند بدون تغییر محتوای رسمی یا افزایش زمان تدریس، کیفیت یادگیری مدرسه ای را ارتقا دهد. در پایان، دلالت های اداری و پیشنهاداتی برای هم راستاسازی نظام نظارت و ارزشیابی با این تعریف شناختی ارائه شده است.واژگان کلیدی: پوشش محتوا، بار شناختی، انسجام مفهومی، یادگیری پراکنده، آموزش وپرورش، حافظه فعال