بررسی روش های ارتقای کیفیت آموزش در مدارس

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین تعداد مثال های حل شده توسط معلم در جریان تدریس و دقت پاسخ گویی دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد کمی–شناختی مطلق و با تکیه بر متغیرهای کاملا قابل اندازه گیری و مدرسه محور انجام شد. متغیر مستقل تعداد مثال های حل شده توسط معلم در هر جلسه آموزشی و متغیر وابسته دقت پاسخ گویی دانش آموزان بر حسب درصد پاسخ های صحیح در آزمون های کلاسی بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس یک طرفه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین افزایش تعداد مثال های حل شده توسط معلم و دقت پاسخ گویی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۷,p<۰.۰۰۱r=۰.۶۷, p<۰.۰۰۱r=۰.۶۷,p<۰.۰۰۱). یافته ها بیانگر آن است که افزایش مثال های حل شده، بدون ورود به متغیرهای روان شناختی، می تواند به بهبود عملکرد پاسخ گویی دانش آموزان کمک کند. این نتایج می تواند راهنمای عملی موثری برای بهبود فرآیند تدریس در کلاس های دوره ابتدایی باشد.کلیدواژه ها: مثال حل شده، دقت پاسخ گویی، تدریس، دانش آموز ابتدایی، آموزش مدرسه محور