زبان و سبک طنز در ادبیات فارسی معاصر

مقاله حاضر به بررسی زبان و سبک طنز در ادبیات فارسی معاصر می پردازد و نقش آن را در بیان انتقادهای اجتماعی، فرهنگی و روانشناختی تحلیل می کند. هدف پژوهش روشن سازی ویژگی های زبانی، ساختاری و سبکی طنز در داستان ها و شعرهای معاصر فارسی است و نشان دادن این نکته که طنز، فراتر از سرگرمی، ابزاری برای انتقال پیام های اجتماعی و فرهنگی می باشد. روش پژوهش کیفی و تحلیل متنی است و نمونه های منتخب از آثار نویسندگان معاصر مانند صادق هدایت، ابراهیم گلستان و برخی شاعران طنزپرداز بررسی شده اند. یافته ها نشان می دهد که طنز معاصر فارسی، با بهره گیری از زبان محاوره ای، بازی با واژگان، گزینش ترکیب های بدیع و لحن کنایه آمیز، توانسته مرزهای نقد اجتماعی و هنری را همزمان طی کند و نقشی اساسی در فرهنگ و ادبیات امروز ایفا نماید.کلمات کلیدی: اجتماعی؛ هنری؛ طنز؛ معاصر.