بررسی نقش فعالیت بدنی صبحگاهی در افزایش تمرکز و انگیزش دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی نقش فعالیت بدنی صبحگاهی در افزایش تمرکز و انگیزش دانش آموزان ابتدایی بود. پژوهش حاضر از نوع آمیخته (کمی و کیفی) بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه سوم دبستان کاوش در روستای معدن قلعه زری، شهرستان خوسف، بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس شامل ۶۰ دانش آموز (۳۰ دختر و ۳۰ پسر) انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه انگیزش تحصیلی، آزمون تمرکز و مشاهده ساختارمند فعالیت های صبحگاهی بود. روایی ابزارها با استفاده از نظر متخصصان و پایایی آن ها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (α=۰.۸۷) تایید شد. داده های کمی با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های t-test و تحلیل واریانس و داده های کیفی از طریق تحلیل مضمون پردازش شد. یافته ها نشان داد که فعالیت بدنی صبحگاهی به طور معناداری باعث افزایش تمرکز و انگیزش تحصیلی دانش آموزان شد (p<۰.۰۱). علاوه بر این، نتایج کیفی تاکید کردند که انجام تمرینات گروهی صبحگاهی موجب تعامل اجتماعی و تقویت روحیه همکاری بین دانش آموزان می گردد. پژوهش حاضر نشان می دهد که ادغام فعالیت بدنی صبحگاهی در برنامه درسی می تواند راهکاری عملی و موثر برای بهبود کیفیت یادگیری و انگیزش دانش آموزان در مناطق محروم باشد.کلیدواژه ها: فعالیت بدنی صبحگاهی، تمرکز، انگیزش تحصیلی، دانش آموزان ابتدایی، مناطق محروم