بیماری های جسمی و روانی ناشی از آسیب های خانوادگی

آسیب های خانوادگی به عنوان یکی از عوامل بنیادین در شکل گیری سلامت یا بیماری افراد، نقشی تعیین کننده در بروز انواع بیماری های جسمی و روانی ایفا می کنند. خانواده نخستین و پایدارترین نهاد اجتماعی است که الگوهای رفتاری، عاطفی و روان شناختی افراد در آن شکل می گیرد؛ ازاین رو، اختلال در کارکردهای اساسی خانواده می تواند پیامدهای عمیق و ماندگاری بر سلامت اعضا برجای گذارد. هدف پژوهش حاضر بررسی و تبیین بیماری های جسمی و روانی ناشی از آسیب های خانوادگی و شناسایی سازوکارهای تاثیرگذار این آسیب ها بر سلامت فردی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل مفهومی یافته های پژوهشی، به بررسی انواع آسیب های خانوادگی از جمله تعارضات مزمن والدین، خشونت خانگی، طلاق، فقدان حمایت عاطفی، غفلت، سبک های فرزندپروری ناسازگار و نابسامانی ارتباطی در خانواده می پردازد.یافته ها نشان می دهد که آسیب های خانوادگی می توانند از طریق ایجاد استرس مزمن، تضعیف احساس امنیت روانی و اختلال در تنظیم هیجانی، زمینه ساز بروز بیماری های روانی همچون افسردگی، اضطراب، اختلالات روان تنی، اختلال استرس پس از سانحه، اختلالات رفتاری و کاهش عزت نفس شوند. همچنین این آسیب ها با تاثیر بر سیستم ایمنی و هورمونی بدن، خطر ابتلا به بیماری های جسمی نظیر مشکلات قلبی–عروقی، اختلالات گوارشی، سردردهای مزمن، اختلالات خواب و تضعیف سلامت عمومی را افزایش می دهند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که تداوم آسیب های خانوادگی در دوران کودکی و نوجوانی، اثرات منفی بلندمدتی بر سلامت بزرگسالی افراد دارد و می تواند چرخه ای از آسیب های بین نسلی را بازتولید کند.بر این اساس، توجه به پیشگیری، مداخله زودهنگام، آموزش مهارت های ارتباطی و ارتقای کارکردهای روانی–اجتماعی خانواده ها، به عنوان راهبردهایی موثر در کاهش بیماری های جسمی و روانی ناشی از آسیب های خانوادگی، ضروری به نظر می رسد. این پژوهش می تواند مبنایی علمی برای برنامه ریزی های آموزشی، درمانی و سیاست گذاری های حوزه سلامت روان و خانواده فراهم آورد.