اثرات کاربرد اسید هیومیک و اسید فولیک بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج ( رقم طارم ) در تاریخ های مختلف کاشت و تیمار نشاء با مقادیر ترکیبات فسفر

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر کاربرد اسید هیومیک و اسید فولیک بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج (رقم طارم) در تاریخ های مختلف کاشت و تحت تیمارهای نشاء همراه با مقادیر متفاوت ترکیبات فسفر اختصاص دارد. با توجه به نقش اسیدهای آلی و تغذیه فسفر در افزایش کارایی جذب عناصر و تنظیم پاسخ های فیزیولوژیک گیاه، هدف از این مطالعه تعیین ترکیب بهینه مصرف اسید هیومیک، اسید فولیک و فسفر جهت بهبود صفات کمی و کیفی محصول در شرایط تغییرات زمانی کاشت و شیوه تیمار نشاء بود.در این تحقیق آزمایشی میدانی با طراحی بلوک های کامل تصادفی و طرح عاملی انجام شد که عوامل شامل: سه سطح اسید هیومیک، سه سطح اسید فولیک، سه میزان ترکیبات فسفر و دو تاریخ کاشت (اولیه و تاخیر) و دو روش تیمار نشاء بودند. صفات مورد ارزیابی شامل عملکرد دانه در هکتار، تعداد سنبله در مترمربع، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، درصد پرشدگی و شاخص های فیزیولوژیک مانند شاخص سطح برگ و محتوای کلروفیل بود. تحلیل واریانس و آزمون های مقایسه ای برای تشخیص اثرات اصلی و تعاملی به کار رفت.نتایج نشان داد که هر دو اسید هیومیک و اسید فولیک به طور مستقل موجب افزایش معنی دار عملکرد و اغلب اجزای عملکرد نسبت به شاهد شدند. بیشترین افزایش عملکرد مربوط به ترکیب مصرفی میان رده اسید هیومیک همراه با اسید فولیک بود که در حضور سطح بهینه فسفر و در تاریخ کاشت مناسب به وقوع پیوست. همچنین تعامل معنی داری بین تاریخ کاشت و تیمارهای نشاء مشاهده شد؛ به طوری که تیمارهای مناسب نشاء اثر مثبت اسیدها و فسفر را در تاریخ کاشت اولیه تقویت کردند، اما در تاریخ تاخیر کاشت نیاز به مقادیر بالاتر فسفر برای دستیابی به عملکرد مطلوب احساس گردید. از نظر اجزای عملکرد، افزایش تعداد سنبله و وزن هزار دانه و بهبود درصد پرشدگی، عوامل اصلی افزایش عملکرد را تشکیل می دادند. به علاوه، کاربرد اسید هیومیک و اسید فولیک باعث بهبود شاخص های فیزیولوژیک مانند محتوای کلروفیل و رشد اولیه ریشه ها شد که می تواند زمینه ساز جذب بهتر فسفر و سایر عناصر گردد.نتیجه گیری: کاربرد همزمان اسید هیومیک و اسید فولیک همراه با تنظیم میزان فسفر و توجه به تاریخ کاشت و تیمار نشاء می تواند راهکاری موثر برای افزایش عملکرد و پایداری تولید رقم طارم باشد. پیشنهاد می شود برنامه های مدیریتی تغذیه ای مزرعه ای با توجه به شرایط زمانی کاشت و کیفیت نشاء بهینه سازی شوند تا از مزایای این ترکیبات در عمل بهره برداری گردد.