بررسی رابطه عزت نفس و امنیت روانی با تاکید بر مشارکت در برنامه های اوقات فراغت در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر تهران

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه عزت نفس و امنیت روانی با تاکید بر مشارکت در برنامه های اوقات فراغت در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر تهران بود. روش تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی می باشد و به شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران منطقه ۴ بودند که با توجه به جامعه آماری بالا و مراجعه به جدول مورگان تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. ابزار مورداستفاده در پژوهش شامل پرسشنامه استانداردشده ایمنی- ناامنی مازلو (۱۹۵۲)، پرسشنامه عزت نفس آلیس پوپ (۱۹۹۹) و پرسشنامه اوقات فراغت کلثوم زاده (۱۳۹۰) بود. برای تجزیه وتحلیل نتایج داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه ۲۶، استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین عزت نفس و امنیت روانی با تاکید بر مشارکت در برنامه های اوقات فراغت در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر تهران ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد و نتیجه آزمون رگرسیون خطی ساده نیز نشان داد که متغیر مشارکت در برنامه های اوقات فراغت درمجموع توانستند ۴۹% از تغییرات واریانس عزت نفس و ۲۳% از تغییرات واریانس امنیت روانی دانش آموزان را تبیین کنند. در نتیجه مشارکت در برنامه های اوقات فراغت می تواند به تقویت عزت نفس دانش آموزان کمک کند. زمانی که دانش آموزان فرصتی برای شرکت در فعالیت ها و برنامه های مختلف دارند و در آنها موفقیت ها و دستاوردهای خود را تجربه می کنند، اعتماد به نفس و ارزش خود را درک می کنند. این تجربه ها می توانند به خودشان اعتماد بیشتری داشته باشند و به عزت نفسشان اضافه کنند.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، امنیت روانی ، مشارکت ، اوقات فراغت.