بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان

یادگیری مشارکتی به مثابه یکی از رویکردهای بنیادین در تحول نظریه ها و کنش های آموزشی معاصر، جایگاهی محوری در بازاندیشی اهداف تربیتی مدارس یافته است. در نظام های آموزشی امروز، تمرکز صرف بر انتقال دانش شناختی، بدون توجه به ابعاد اجتماعی، عاطفی و تعاملی یادگیری، ناکافی تلقی می شود. مهارت های اجتماعی دانش آموزان به عنوان شالوده ای اساسی برای زیست فردی و جمعی، نقشی تعیین کننده در شکل گیری هویت، مسئولیت پذیری، تعامل سازنده و مشارکت فعال آنان در جامعه ایفا می کند. از این منظر، یادگیری مشارکتی نه تنها یک راهبرد آموزشی، بلکه یک الگوی تربیتی فراگیر است که با بازتعریف نقش معلم، دانش آموز و فضای یادگیری، بستر رشد همه جانبه مهارت های اجتماعی را فراهم می سازد.این مقاله با هدف بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان، به تحلیل عمیق مبانی نظری، کارکردهای تربیتی و پیامدهای آموزشی این رویکرد می پردازد. در این چارچوب، یادگیری مشارکتی به عنوان فرایندی اجتماعی در نظر گرفته می شود که در آن دانش آموزان از طریق تعامل هدفمند، گفت وگوی معنادار، مسئولیت مشترک و حل مسائل گروهی، فرصت می یابند مهارت هایی نظیر همدلی، احترام متقابل، توانایی گوش دادن فعال، حل تعارض، تصمیم گیری جمعی و خودتنظیمی اجتماعی را تجربه و درونی سازی کنند. مقاله حاضر بر این فرض استوار است که مهارت های اجتماعی نه در خلا، بلکه در بستر تعاملات واقعی و ساخت یافته آموزشی رشد می یابند و یادگیری مشارکتی یکی از موثرترین بسترها برای تحقق این امر محسوب می شود.در این پژوهش تحلیلی، با اتکا بر ادبیات نظری آموزش مشارکتی، روان شناسی تربیتی و جامعه شناسی آموزش، ابعاد مختلف یادگیری مشارکتی و نسبت آن با رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان واکاوی می شود. مقاله تلاش می کند نشان دهد که چگونه ساختارهای مشارکتی کلاس درس می توانند به بازتوزیع قدرت آموزشی، تقویت حس تعلق، افزایش اعتماد متقابل و ارتقای سرمایه اجتماعی در محیط های یادگیری منجر شوند. همچنین، نقش معلم به عنوان تسهیل گر تعاملات اجتماعی، طراح موقعیت های مشارکتی و هدایت گر فرایند یادگیری جمعی مورد توجه ویژه قرار می گیرد. در این راستا، یادگیری مشارکتی نه تنها ابزاری برای بهبود عملکرد تحصیلی، بلکه عاملی کلیدی در پرورش شهروندانی مسئول، مشارکت جو و برخوردار از شایستگی های اجتماعی پایدار معرفی می شود.

کلیدواژه ها:

تاقیریادگیری ، مشارکت ، مهارت ، دانش آموزان