مثلث یادگیری: نقش میانجی گری معلم در ارتباط والد-فرزند و تفکر انتقادی

مقدمه: تفکر انتقادی به عنوان یکی از مهارت های اساسی قرن بیست و یکم، نقشی محوری در فرآیند یادگیری و رشد شناختی دانش آموزان ایفا می کند. شکل گیری این مهارت متاثر از عوامل متعددی از جمله کیفیت تعامل والد-فرزند در خانه و نقش تسهیل گر معلم در مدرسه است. هدف این مقاله، بررسی نقش میانجی گری معلم در ارتباط بین تعامل والد-فرزند و پرورش تفکر انتقادی با تاکید بر مفهوم "مثلث یادگیری" است.روش: این پژوهش به روش مروری و با استفاده از تحلیل اسنادی، منابع و پژوهش های مرتبط در پایگاه های علمی معتبر در بازه زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که تعامل مثبت والد-فرزند، از جمله گفت وگوهای هدفمند و تشویق به کنجکاوی، زمینه ساز گرایش به تفکر انتقادی در دانش آموزان است. با این حال، معلم به عنوان راس مثلث یادگیری، می تواند نقش میانجی گرانه مهمی در تعمیق و جهت دهی به این ظرفیت ایفا کند. این میانجی گری از طریق ایجاد فضای گفتمان نقادانه در کلاس، مدل سازی رفتارهای پرسشگرانه، و طراحی تکالیف تاملی تحقق می یابد.نتیجه گیری: برای پرورش موثر تفکر انتقادی، هماهنگی و تعامل سازنده میان سه ضلع مثلث یادگیری (والدین، معلم و دانش آموز) ضروری است. معلم به عنوان میانجی گر، پل ارتباطی میان تجربیات خانوادگی و فرصت های یادگیری مدرسه ای را ایجاد می کند و بستر مناسبی برای شکوفایی تفکر انتقادی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مثلث یادگیری ، تفکر انتقادی ، رابطه والد-فرزند ، میانجی گری معلم ، دانش آموزان