رابطه رویکردهای نوآورانه برنامه درسی با تمایل به یادگیری مستقل و مهارت های تصمیم گیری: نقش میانجی گری انگیزه درونی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه رویکردهای نوآورانه برنامه درسی با تمایل به یادگیری مستقل و مهارت های تصمیم گیری با نقش میانجی گری انگیزه درونی انجام شد. روش تحقیق آمیخته (کیفی–کمی) بوده و در بخش کمی به صورت توصیفی–همبستگی اجرا گردید. داده ها از طریق پرسشنامه و از میان ۶۸ دانشجو گردآوری و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج آمار توصیفی نشان داد میانگین رویکردهای نوآورانه برنامه درسی (M=۳.۶۲)، انگیزه درونی (M=۳.۷۴)، تمایل به یادگیری مستقل (M=۳.۶۸) و مهارت های تصمیم گیری (M=۳.۵۷) بالاتر از حد متوسط است. یافته های همبستگی نشان دهنده رابطه مثبت و معنادار رویکردهای نوآورانه برنامه درسی با انگیزه درونی (r=۰.۵۶، p<۰.۰۱)، یادگیری مستقل (r=۰.۴۹، p<۰.۰۱) و مهارت های تصمیم گیری (r=۰.۴۵، p<۰.۰۱) بود. همچنین نتایج رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد انگیزه درونی نقش میانجی جزئی و معناداری در این روابط ایفا می کند (β=۰.۵۲، p<۰.۰۰۱). این یافته ها بر اهمیت طراحی برنامه های درسی نوآورانه و انگیزه آفرین در تقویت یادگیری مستقل و تصمیم گیری تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

رویکردهای نوآورانه برنامه درسی ، یادگیری مستقل ، مهارت های تصمیم گیری ، انگیزه درونی