مطالعه اثر فناوری دیجیتال بر تعامل اجتماعی و رشد شناختی نسل آلفا
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 49
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_7613
تاریخ نمایه سازی: 28 بهمن 1404
چکیده مقاله:
تحولات شتابان فناوری دیجیتال در دهه های اخیر، به ویژه با گسترش ابزارهای هوشمند، شبکه های اجتماعی، بازی های دیجیتال، هوش مصنوعی و محیط های یادگیری برخط، الگوهای رشد، یادگیری و تعامل اجتماعی کودکان را به گونه ای بنیادین دگرگون ساخته است. در این میان، نسل آلفا به عنوان نخستین نسلی که از بدو تولد در معرض فناوری های دیجیتال فراگیر قرار گرفته، بیش از هر نسل دیگری تحت تاثیر این دگرگونی ها واقع شده است. این نسل، که زیست جهان آن با صفحه نمایش ها، تعاملات مجازی، محتوای چندرسانه ای و ارتباطات شبکه ای گره خورده، شیوه های نوینی از ارتباط اجتماعی، پردازش شناختی، یادگیری، توجه و حل مسئله را تجربه می کند؛ شیوه هایی که همزمان واجد ظرفیت های رشدآفرین و مخاطرات تربیتی و اجتماعی هستند.هدف اصلی این مقاله، تحلیل عمیق و چندبعدی اثر فناوری دیجیتال بر تعامل اجتماعی و رشد شناختی نسل آلفا با اتکا بر ادبیات نظری، پژوهش های تجربی و دیدگاه های انتقادی حوزه علوم تربیتی، روان شناسی رشد و فناوری آموزشی است. مقاله می کوشد فراتر از رویکردهای ساده انگارانه خوش بینانه یا بدبینانه، تصویری متوازن، تحلیلی و مبتنی بر شواهد از پیامدهای حضور فراگیر فناوری دیجیتال در زندگی کودکان نسل آلفا ارائه دهد. در این چارچوب، فناوری دیجیتال نه صرفا به عنوان یک ابزار، بلکه به مثابه یک بافت فرهنگی شناختی مورد بررسی قرار می گیرد که در آن، تعاملات انسانی، ساختارهای شناختی و الگوهای اجتماعی بازتعریف می شوند.در بعد تعامل اجتماعی، مقاله نشان می دهد که فناوری دیجیتال چگونه مرزهای سنتی ارتباطات چهره به چهره را دگرگون کرده و اشکال جدیدی از تعامل، هویت یابی، تعلق اجتماعی و مشارکت جمعی را برای نسل آلفا فراهم ساخته است. از یک سو، بسترهای دیجیتال امکان گسترش شبکه های ارتباطی، تقویت مهارت های همکاری مجازی، دسترسی به جوامع یادگیری متنوع و تجربه اشکال نوین همدلی دیجیتال را فراهم می کنند؛ از سوی دیگر، کاهش کیفیت تعاملات عمیق انسانی، تضعیف مهارت های ارتباطی حضوری، افزایش انزوای اجتماعی پنهان و شکل گیری روابط سطحی و ناپایدار از جمله چالش های مهمی هستند که در پژوهش های مختلف مورد تاکید قرار گرفته اند. مقاله تلاش می کند این دوگانه فرصت تهدید را در بستری تحلیلی و غیرتقلیل گرایانه واکاوی کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
معصومه جعفری ایوب
کاردانی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید هاشمی نژاد
میترا عربی
کارشناسی الهیات دانشگاه پیام نور
زهرا مومنی
کارشناسی زیست محیطی دانشگاه غیرانتفاعی مطهر
بهاره افخمی میربرسی
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه شاندیز