جایگاه ارزشیابی توصیفی در بهبود یادگیری

مقاله حاضر با عنوان «جایگاه ارزشیابی توصیفی در بهبود یادگیری» به قلم زهرا یاسایی و اسماعیل شاه آبادی فراهانی، با هدف بررسی نقش و کارکرد ارزشیابی توصیفی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان، به صورت یک پژوهش مروری تدوین شده است. ارزشیابی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی نظام آموزشی، تاثیر مستقیمی بر انگیزه، نگرش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. رویکردهای سنتی ارزشیابی که مبتنی بر نمره و آزمون های پایانی هستند، اغلب موجب افزایش اضطراب و یادگیری سطحی می شوند، در حالی که ارزشیابی توصیفی با تاکید بر بازخورد کیفی، توجه به تفاوت های فردی و تمرکز بر فرآیند یادگیری، زمینه رشد همه جانبه فراگیران را فراهم می سازد. نتایج مرور پژوهش های داخلی نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی می تواند موجب افزایش انگیزه درونی، بهبود اعتمادبه نفس و یادگیری عمیق دانش آموزان دوره ابتدایی شود. همچنین، موفقیت این رویکرد وابسته به عواملی چون نگرش مثبت معلمان، آموزش حرفه ای آنان و آگاهی والدین است. در مجموع، یافته ها حاکی از آن است که ارزشیابی توصیفی، در صورت اجرای اصولی، می تواند نقش موثری در تحقق اهداف تربیتی و بهبود کیفیت یادگیری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، بهبود یادگیری ، انگیزه یادگیری ، آموزش ابتدایی