تحولات هویت حرفه ای معلمان در گذار از آموزش سنتی به آموزش هوشمند

تحولات شتابان فناوری های دیجیتال و گسترش آموزش هوشمند، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته و نقش و هویت حرفه ای معلمان را به طور جدی تحت تاثیر قرار داده است. گذار از آموزش سنتی، که بر انتقال یک سویه دانش و نقش محوری معلم به عنوان منبع اصلی اطلاعات تاکید داشت، به آموزش هوشمند، مستلزم بازتعریف کارکردها، شایستگی ها و باورهای حرفه ای معلمان است. در این فرایند، معلم از نقش صرفا انتقال دهنده دانش به نقش تسهیل گر یادگیری، طراح محیط های یادگیری فناورانه و هدایت گر تعاملات آموزشی تغییر می یابد. این دگرگونی، ابعاد مختلف هویت حرفه ای معلمان از جمله باورهای آموزشی، خودکارآمدی، احساس تعلق حرفه ای و تعامل با دانش آموزان را دستخوش تحول می کند. آموزش هوشمند با فراهم سازی فرصت هایی نظیر یادگیری شخصی سازی شده، تعامل پویا و دسترسی گسترده به منابع آموزشی، زمینه رشد حرفه ای معلمان را فراهم می سازد؛ با این حال، چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، مقاومت در برابر تغییر، کمبود مهارت های فناورانه و فشارهای روانی ناشی از تغییر نقش ها نیز مطرح است. توجه به تحولات هویت حرفه ای معلمان در این گذار، برای موفقیت سیاست های آموزش هوشمند و ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری امری ضروری است. در نتیجه، برنامه ریزی برای توانمندسازی حرفه ای معلمان، بازنگری در برنامه های تربیت معلم و حمایت نهادی از آنان می تواند به شکل گیری هویتی پویا، انعطاف پذیر و متناسب با الزامات آموزش هوشمند منجر شود.

کلیدواژه ها:

هویت حرفه ای معلمان ، آموزش هوشمند ، آموزش سنتی ، فناوری های آموزشی ، تحول نقش معلم ، توسعه حرفه ای .