نقش معلم در شکل دهی یادگیری عمیق در محیط های آموزشی فناورانه

گسترش سریع فناوری های نوین آموزشی، ماهیت فرایند یاددهی–یادگیری را دگرگون کرده و زمینه ساز شکل گیری رویکردهای نوینی همچون یادگیری عمیق شده است. یادگیری عمیق فرایندی است که در آن فراگیران فراتر از حفظ سطحی مطالب، به درک مفهومی، تفکر انتقادی، حل مسئله و انتقال آموخته ها به موقعیت های واقعی دست می یابند. در این میان، نقش معلم در محیط های آموزشی فناورانه از انتقال دهنده صرف محتوا به طراح، هدایت گر و تسهیل گر یادگیری تغییر یافته است. معلم با بهره گیری آگاهانه از فناوری های آموزشی، طراحی فعالیت های معنادار، ایجاد تعامل موثر و هدایت یادگیرندگان به سوی یادگیری فعال، می تواند بستر لازم برای تحقق یادگیری عمیق را فراهم سازد. محیط های فناورانه، در صورت استفاده هدفمند، امکان شخصی سازی یادگیری، افزایش مشارکت دانش آموزان و تقویت مهارت های شناختی سطح بالا را مهیا می کنند؛ اما تحقق این اهداف بدون نقش آفرینی موثر معلم امکان پذیر نخواهد بود. معلم با انتخاب راهبردهای آموزشی مناسب، بازخورد مستمر، ایجاد فضای یادگیری مشارکتی و تقویت انگیزش درونی دانش آموزان، نقشی کلیدی در تعمیق یادگیری ایفا می کند. بنابراین، توجه به توانمندسازی حرفه ای معلمان در حوزه فناوری آموزشی و بازتعریف نقش آنان، از الزامات اساسی نظام های آموزشی در عصر دیجیتال به شمار می آید. این نوشتار با تبیین جایگاه معلم در محیط های آموزشی فناورانه، بر اهمیت نقش او در شکل دهی و تقویت یادگیری عمیق تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری عمیق ، نقش معلم ، محیط های آموزشی فناورانه ، فناوری آموزشی ، یادگیری فعال ، آموزش دیجیتال .