اثر شش هفته تمرین هوازی و عصاره دارچین بر بیان ژن اینترلوکین ۶ در بافت کبد موش های نر تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب

چاقی منجر به افزایش بیان آدیپوکاین های التهابی و کاهش بیان آدیپوکاین های ضد التهابی و در نتیجه پیشرفت در وضعیت مزمن التهابی می شود. به علاوه، رژیم غذایی پرکالری پرچرب نیز می تواند باعث ایجاد حالت های پیش التهابی در بافت کبد شود. پیروی از یک رژیم غذایی مناسب و متعادل همراه با فعالیت های بدنی و تمرینات ورزشی مناسب و کافی در فرایند کنترل و کاهش توده چربی بدن و ارتقاء سطح سلامت و تندرستی نقش مهم و موثری دارد. ترکیبات موجود در دارچین ممکن است با تاثیر بر میزان بیان ژن های مختلف باعث کنترل و کاهش چاقی بشود.

پژوهش تجریی حاضر با هدف تعیین اثرات اجرای شش هفته تمرین هوازی, مصرف عصاره دارچین و غذای پرچرب بر بیان ژن اینترلوکین ۶ در بافت کبد موش های نر تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب با استفاده از یک مدل حیوانی (موش های صحرایی نر دو ماهه نژاد ویستار ۱۴۸۴۸) در قالب یک طرح پژوهشی چند گروهی با گروه کنترل انجام شد. متغیرهای مستقل این پژوهش شامل اجرای شش هفته تمرین هوازی, مصرف عصاره دارچین و رژیم غذایی پرچرب بودکه به عنوان متغیر زمینه ای منظور می شود. متغیرهای وابسته نیز شامل وزن بدن و بافت کبد و میزان بیان ژن اینترلوکین ۶ در بافت کبد بود. تعداد ۵۰ سر موش پس از دو هفته نگهداری در شرایط کنترل شده به طور تصادفی به پنج گروه شامل گروه های کنترل, رژیم پرچرب, عصاره دارچین و رژیم پرچرب, تمرین هوازی و رژیم پرچرب و گروه تمرین هوازی و عصاره دارچین و رژیم پرچرب تقسیم شدند.

به گروه های دریافت کننده غذای پرچرب, روزانه به مقدار ۵/۱ میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم از وزن بدن به مدت شش هفته از امولسیون غذای پرچرب به صورت گاواژ علاوه بر آب و غذای معمولی به میزان ۱۰۰ میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم از وزن بدن داده شد. عصاره دارچین به میزان ۲۰۰ میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم از وزن بدن گاواژ شد. گروه تمرین برای پنج روز در هفته (یکشنبه، دوشنبه، سه شنبه، پنج شنبه و جمعه) و به مدت شش هفته در برنامه تمرین هوازی روی نوارگردان الکترونیکی هوشمند حیوانی شرکت کردند. شدت نسبی کار در سرتاسر برنامه تمرین معادل ۷۵-۷۰ درصد اکسیژن مصرفی بیشینه بود. سرعت نوارگردان نیز از ۲۵ متر بر دقیقه در هفته اول شروع و به ۳۰ متر بر دقیقه در هفته ششم رسید. مدت زمان تمرین از ۱۰ دقیقه در روز در هفته اول شروع و به ۵۰ دقیقه در روز در هفته ششم رسید. میانگین متغیرهای پژوهش در بین گروه ها (بجز گروه کنترل) با هدف تعیین تفاوت های بین گروهی، با آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه و بونفرونی مقایسه شدند. میانگین متغیرهای پژوهش در بین هر گروه با گروه کنترل با هدف تعیین تفاوت های درون گروهی، با استفاده از آزمون آماری تی تک نمونه مقایسه شد. سطح معنی داری در کلیه آزمون ها ۰۵/۰ ≥ p بود.

کلیدواژه ها:

ورزش