تاثیر تمرین تناوبی شدید و نانوذره منیزیم بر بیان ژن اکتودیسپلازین Aو قند خون موش-های دیابتی نوع۲
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
تاریخ نمایه سازی: 28 بهمن 1404
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: اکتودیسپلازین Aبه عنوان یکی از اعضای خانواده فاکتور نکروز تومور، نقش مهمی در تنظیم فرآیندهای التهابی و متابولیک دارد. مطالعات اخیر نشان داده اند که سطح این پروتئین در بیماران دیابتی افزایش می یابد. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر تمرین تناوبی شدید و نانوذره منیزیم بر بیان ژن اکتودیسپلازینA و قند خون موش های دیابتی نوع ۲ بود.
روش کار: در این مطالعه تجربی، ۴۰ سر موش صحرایی نر ویستار به ۵ گروه تقسیم شدند: کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی دریافت کننده مکمل نانوذره منیزیم،دیابتی تحت تمرین تناوبی شدید و دیابتی تحت تمرین تناوبی شدید به همراه مکمل نانوذره منیزیم. دیابت با روش ترکیبی نیکوتین آمید (۱۱۰ میلی گرم/کیلوگرم) و استرپتوزوتوسین (۶۰ میلی گرم/کیلوگرم) القا شد. پروتکل تمرینی به مدت ۸ هفته و ۵ جلسه در هفته اجرا گردید. مکمل نانوذره منیزیم به دوز ۳۰۰ میلی گرم/کیلوگرم به صورت گاواژ داده شد. پس از ۴۸ ساعت از آخرین جلسه تمرین، نمونه برداری انجام شد. بیان ژن اکتودیسپلازینA با روش Real-Time PCR و سطح گلوکز خون با روش آنزیمی رنگ سنجی اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنووای یک طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری P≤۰.۰۵ انجام شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که القای دیابت موجب افزایش معنادار بیان ژن اکتودیسپلازینAو سطح گلوکز خون شد .(P=۰.۰۰۰۱) تمرین تناوبی شدید به تنهایی باعث کاهش معنادار بیان ژن اکتودیسپلازینA (P=۰.۰۰۱) و گلوکز خون (P=۰.۰۰۰۱) در مقایسه با گروه کنترل دیابتی گردید. مکمل نانوذره منیزیم نیز بیان ژن اکتودیسپلازینA (P=۰.۰۴۲) و گلوکز خون (P=۰.۰۰۰۱) را به طور معنادار کاهش داد. گروه ترکیبی تمرین و مکمل بیشترین کاهش را در بیان ژن اکتودیسپلازینA (P=۰.۰۰۱) و سطح گلوکز خون (P=۰.۰۰۰۱) نشان داد و این مقادیر به سطح گروه کنترل سالم نزدیک شد.
نتیجه گیری: تمرین تناوبی شدید و مکمل نانوذره منیزیم هر دو به طور مستقل و به ویژه به صورت ترکیبی، قادر به کاهش معنادار بیان ژن اکتودیسپلازین Aو بهبود کنترل گلیسمی در موش های دیابتی نوع ۲ هستند. این یافته ها نشان می دهند که اکتودیسپلازین Aمی تواند به عنوان یک هدف درمانی بالقوه در مدیریت دیابت نوع دو مطرح شود و ترکیب مداخلات ورزشی و مکمل یاری می تواند یک استراتژی درمانی نوآورانه برای بهبود وضعیت متابولیکی بیماران دیابتی باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی ،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
- مرکز تحقیقات علوم همگرای پزشکی فرهیختگان، بیمارستان فرهیختگان، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی ،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران