تحلیل نقش انگیزه در اثبات قصد خاص در جرم نسل کشی

زمینه و هدف: جرم نسل کشی به عنوان یکی از شدیدترین جنایات بین المللی، مستلزم احراز قصد خاص مبنی بر نابودی کلی یا جزئی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی است؛ عنصری که اثبات آن در عمل با دشواری های جدی هم راه است. یکی از چالش های اساسی در این زمینه، جای گاه و کارکرد انگیزه های اعلامی یا مستنبط مرتکبان در فرایند استنباط قصد خاص است. این پژوهش با تمرکز بر وضعیت غزه پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، در پی تحلیل نقش انگیزه در اثبات قصد خاص در جرم نسل کشی است.روش: پژوهش حاضر با بهره گیری از روش دکترینال در حقوق کیفری بین المللی و هم زمان با تحلیل محتوای کیفی گزارش های رسمی نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد، از جمله گزارش گران ویژه و اسناد ارائه شده به دیوان بین المللی دادگستری، در قالب یک مطالعه موردی انجام شده است. داده های مورد استفاده، به دلیل برخورداری از استانداردهای بالای مستندسازی و بی طرفی نسبی، امکان تحلیل دقیق تر عنصر ذهنی جرم نسل کشی را فراهم می سازند.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که انگیزه، به عنوان یک قرینه اثباتی، می تواند در چارچوب تحلیل عنصر روانی و به ویژه قصد خاص مورد توجه قرار گیرد. بررسی الگوی رفتاری، اظهارات رسمی مقامات، و استمرار اعمال خشونت آمیز علیه جمعیت غیرنظامی در غزه حاکی از آن است که انگیزه های مستنبط از این رفتارها، در کنار سایر ادله، ظرفیت تقویت استنباط قصد خاص نسل کشی را دارند.نتیجه گیری: نتایج تحقیق بیان گر آن است که بهره گیری روش مند و محتاطانه از انگیزه به عنوان یک اماره قضایی، ضمن حفظ تمایز مفهومی آن از قصد خاص، می تواند خلاهای موجود در مسیر اثبات جرم نسل کشی در رویه قضایی بین المللی را تا حد قابل توجهی جبران کند و به توسعه تحلیل های قضایی در این حوزه یاری رساند.زمینه و هدف: جرم نسل کشی به عنوان یکی از شدیدترین جنایات بین المللی، مستلزم احراز قصد خاص مبنی بر نابودی کلی یا جزئی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی است؛ عنصری که اثبات آن در عمل با دشواری های جدی هم راه است. یکی از چالش های اساسی در این زمینه، جای گاه و کارکرد انگیزه های اعلامی یا مستنبط مرتکبان در فرایند استنباط قصد خاص است. این پژوهش با تمرکز بر وضعیت غزه پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، در پی تحلیل نقش انگیزه در اثبات قصد خاص در جرم نسل کشی است. روش: پژوهش حاضر با بهره گیری از روش دکترینال در حقوق کیفری بین المللی و هم زمان با تحلیل محتوای کیفی گزارش های رسمی نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد، از جمله گزارش گران ویژه و اسناد ارائه شده به دیوان بین المللی دادگستری، در قالب یک مطالعه موردی انجام شده است. داده های مورد استفاده، به دلیل برخورداری از استانداردهای بالای مستندسازی و بی طرفی نسبی، امکان تحلیل دقیق تر عنصر ذهنی جرم نسل کشی را فراهم می سازند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که انگیزه، به عنوان یک قرینه اثباتی، می تواند در چارچوب تحلیل عنصر روانی و به ویژه قصد خاص مورد توجه قرار گیرد. بررسی الگوی رفتاری، اظهارات رسمی مقامات، و استمرار اعمال خشونت آمیز علیه جمعیت غیرنظامی در غزه حاکی از آن است که انگیزه های مستنبط از این رفتارها، در کنار سایر ادله، ظرفیت تقویت استنباط قصد خاص نسل کشی را دارند. نتیجه گیری: نتایج تحقیق بیان گر آن است که بهره گیری روش مند و محتاطانه از انگیزه به عنوان یک اماره قضایی، ضمن حفظ تمایز مفهومی آن از قصد خاص، می تواند خلاهای موجود در مسیر اثبات جرم نسل کشی در رویه قضایی بین المللی را تا حد قابل توجهی جبران کند و به توسعه تحلیل های قضایی در این حوزه یاری رساند.

کلیدواژه ها:

اسرائیل ، انگیزه ، جرم نسل کشی ، غزه ، قصد خاص