طراحی و تبیین الگوی مسیر شغلی بدون مرز در وزارت امور اقتصادی و دارایی

تحولات پرشتاب بازار کار، گسترش اقتصاد دیجیتال و افول الگوهای سنتی اشتغال مبتنی بر ثبات سازمانی، ضرورت بازنگری در رویکردهای مدیریت مسیر شغلی در بخش دولتی را دوچندان ساخته است. وزارت امور اقتصادی و دارایی به عنوان نهادی راهبردی در ساختار حکمرانی اقتصادی، هم زمان با چالش های حفظ و نگهداشت سرمایه انسانی، ارتقای قابلیت اشتغال پذیری کارکنان و انطباق با منطق بازار کار بدون مرز مواجه است. مسئله محوری این پژوهش، نبود یک الگوی بومی، نظام مند و اجرایی برای تبیین و هدایت مسیر شغلی بدون مرز در این وزارتخانه است. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر طراحی و تبیین مدل مسیر شغلی بدون مرز با رویکردی داده محور و مبتنی بر شواهد تجربی است.پژوهش با روش آمیخته متوالی اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۴ نفر از خبرگان حوزه منابع انسانی و مدیران ارشد و میانی وزارتخانه گردآوری و با روش تحلیل تماتیک تحلیل شد. در بخش کمی، بر پایه مضامین استخراج شده، پرسشنامه ای محقق ساخته تدوین و میان ۳۵۴ نفر از کارکنان ستادی توزیع گردید و داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی تحلیل شد.یافته ها به شناسایی سه بعد اصلی فردی، سازمانی و فراسازمانی و مجموعه ای از مولفه ها و شاخص های مرتبط انجامید که نقش معناداری در تبیین مسیر شغلی بدون مرز ایفا می کنند. نتایج بخش کمی نشان داد هر سه بعد اثر مثبت و معناداری بر شکل گیری این مسیر دارند و در این میان، عوامل فراسازمانی بیشترین تاثیر را دارا هستند. مدل نهایی از برازش، پایایی و روایی مطلوب برخوردار بوده و ظرفیت کاربرد در سیاست گذاری منابع انسانی، بازطراحی نظام های مسیر شغلی، ارتقای اشتغال پذیری و افزایش تاب آوری نیروی انسانی در مواجهه با تحولات آتی بازار کار را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

مسیر شغلی بدون مرز ، مدیریت مسیر شغلی ، اشتغال پذیری نیروی انسانی ، تحرک شغلی ، وزارت امور اقتصادی و دارایی