تحلیل تطبیقی قانون مدیریت خدمات کشوری و قانون رسیدگی به تخلفات اداری در حوزه تخلفات فرهنگیان با تاکید بر رویه قضایی دیوان عدالت اداری

مقدمه: نظارت بر رفتار اداری و رسیدگی به تخلفات کارکنان دولت، به ویژه فرهنگیان که نقش کلیدی در تربیت نسل آینده دارند، از اهمیت بسزایی برخوردار است. با تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری، تعارضاتی میان این قانون و قانون رسیدگی به تخلفات اداری در خصوص نحوه رسیدگی، مجازات ها و مراجع صالح ایجاد شد که رویه قضایی دیوان عدالت اداری را با چالش مواجه کرده است.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، آمیخته (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، با استفاده از روش تحلیل محتوای حقوقی، مواد قانونی مرتبط و آرای وحدت رویه بررسی شدند. در بخش کمی، ۳۰۰ نمونه از آرای شعب دیوان عدالت اداری در بازه زمانی ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ مرتبط با تخلفات فرهنگیان با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و با استفاده از چک لیست محقق ساخته تحلیل شدند. داده ها با آزمون های آماری توصیفی و استنباطی (t-test و Chi-square) تحلیل گردیدند.یافته ها: نتایج نشان داد که ۵۸ درصد از نقض آرای هیئت های رسیدگی به تخلفات اداری توسط دیوان، ناشی از عدم رعایت تناسب جرم و مجازات و ابهام در شمولیت ماده ۱۰۳ قانون مدیریت خدمات کشوری بوده است. همچنین تفاوت معناداری (P < ۰.۰۵) بین استناد به قوانین عام و خاص در آرای تایید شده مشاهده شد.نتیجه گیری: فقدان یک نظام حقوقی واحد و شفاف برای رسیدگی به تخلفات آموزشی و اداری فرهنگیان، منجر به تشتت آرا و اطاله دادرسی شده است. تصویب قانون اختصاصی اداری برای فرهنگیان و شفاف سازی حیطه اعمال قانون مدیریت خدمات کشوری ضروری است.

کلیدواژه ها:

تخلفات اداری ، فرهنگیان ، قانون مدیریت خدمات کشوری ، دیوان عدالت اداری ، مسئولیت انتظامی ، امنیت شغلی.