نقش خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان در پیشگیری از افت تحصیلی: یک تحلیل روان شناختی و تربیتی

افت تحصیلی یکی از چالش های بنیادین نظام های آموزشی در سراسر جهان است که نه تنها هزینه های گزاف اقتصادی به همراه دارد، بلکه منجر به پیامدهای منفی روانی و اجتماعی برای دانش آموزان می شود. در دهه های اخیر، تمرکز پژوهشگران از صرف عوامل شناختی (مانند هوش بهر) به سمت عوامل غیرشناختی و هیجانی تغییر یافته است. در این میان، خودتنظیمی هیجانی (Emotional Self-Regulation) به عنوان یک متغیر میانجی حیاتی شناخته می شود. این مقاله با بررسی عمیق ادبیات پژوهشی، مکانیسم های عصبی-روان شناختی و مدل های نظری، تبیین می کند که چگونه توانایی مدیریت، نظارت و تعدیل هیجانات می تواند به عنوان یک سپر محافظتی در برابر شکست تحصیلی عمل کند. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزان با مهارت های خودتنظیمی بالا، دارای تاب آوری بیشتر، اضطراب امتحان کمتر و حافظه کاری کارآمدتری هستند که همگی از مولفه های کلیدی موفقیت تحصیلی محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

نقش ، خودتنظیمی ، هیجانی ، دانش آموزان ، پیشگیری ، تحصیلی ، تحلیل ، روان شناختی ، تربیتی