تاثیر بازی های گروهی و فعالیت های مشارکتی بر خودباوری دانش آموزان

خودباوری یکی از مولفه های بنیادین سلامت روان و رشد شخصیتی دانش آموزان به شمار می آید که نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی، تعاملات اجتماعی و سازگاری آنان با چالش های محیط مدرسه ایفا می کند. در سال های اخیر، توجه به روش های آموزشی فعال و مشارکت محور، به ویژه بازی های گروهی، به عنوان ابزاری موثر در تقویت ابعاد روان شناختی دانش آموزان مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. بازی های گروهی و فعالیت های مشارکتی، با فراهم سازی فرصت تعامل، همکاری، پذیرش مسئولیت و تجربه موفقیت جمعی، می توانند زمینه رشد احساس ارزشمندی و اعتماد به توانمندی های فردی را در دانش آموزان تقویت نمایند.مقاله حاضر با رویکردی علمی–ترویجی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای، به بررسی تاثیر بازی های گروهی و فعالیت های مشارکتی بر خودباوری دانش آموزان در محیط مدرسه می پردازد. در این راستا، نقش فضای حمایتی مدرسه، تعامل مثبت معلم با دانش آموزان، مشارکت فعال در فعالیت های گروهی و تجربه یادگیری اجتماعی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از بازی های گروهی در برنامه های آموزشی و تربیتی، می تواند با افزایش احساس تعلق، تقویت مهارت های اجتماعی و ایجاد تجربه های موفق، به ارتقای خودباوری دانش آموزان منجر شود.نتایج این مطالعه بر اهمیت استفاده از رویکردهای مشارکتی در مدرسه تاکید داشته و پیشنهاد می کند که معلمان و برنامه ریزان آموزشی با گنجاندن فعالیت های گروهی ساختارمند در فرآیند یاددهی–یادگیری، زمینه رشد متوازن شناختی، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

بازی های گروهی ، فعالیت های مشارکتی ، خودباوری دانش آموزان ، یادگیری اجتماعی ، محیط مدرسه