نقش محیط جغرافیایی روستایی در کیفیت یادگیری دانش آموزان مدارس ابتدایی مطالعه موردی: روستاهای شهرستان کرخه، استان خوزستان

کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، اجتماعی و محیطی قرار دارد. در میان این عوامل، محیط جغرافیایی به ویژه در مناطق روستایی نقش بنیادینی در شکل دهی فرصت های آموزشی ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، به بررسی نقش محیط جغرافیایی روستایی در کیفیت یادگیری دانش آموزان مدارس ابتدایی در روستاهای شهرستان کرخه استان خوزستان می پردازد.در این پژوهش، مولفه هایی نظیر پراکندگی فضایی روستاها، فاصله تا مراکز آموزشی و شهری، زیرساخت های حمل ونقل، شرایط اقلیمی، امکانات فیزیکی مدارس، دسترسی به منابع آموزشی و سرمایه اجتماعی محلی مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های نظری نشان می دهد که محیط جغرافیایی روستایی می تواند از طریق سازوکارهایی همچون محدودیت دسترسی، کمبود نیروی انسانی متخصص، آسیب پذیری در برابر شرایط اقلیمی و ضعف زیرساختی، بر کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری اثرگذار باشد.