بررسی رابطه بین حمایت معلمان و رضایت از مدرسه در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین حمایت معلمان و رضایت از مدرسه در دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۸۰ نفر (۱۸۵ پسر و ۱۹۵ دختر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد حمایت معلمان (با پایایی ۰.۸۸) و رضایت از مدرسه (با پایایی ۰.۸۵) استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه) و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بین حمایت معلمان و رضایت از مدرسه در دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰.۰۱>P). همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد حمایت معلمان (حمایت عاطفی، حمایت ابزاری و حمایت اطلاعاتی) قادر به پیش بینی معنادار رضایت از مدرسه در دانش آموزان هستند و در این میان، حمایت عاطفی قوی ترین پیش بینی کننده محسوب می شود. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که با افزایش حمایت معلمان، رضایت دانش آموزان از مدرسه نیز افزایش می یابد. بنابراین، توجه به کیفیت روابط معلم-دانش آموز و ایجاد بستری حمایتگر در مدرسه می تواند نقش مهمی در ارتقای نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به محیط آموزشی و افزایش رضایت آنان ایفا کند و به عنوان یک راهکار موثر در بهبود جو روانی-اجتماعی مدارس مورد توجه قرار گیرد