تکنولوژی های تعاملی: کلید افزایش مشارکت و خلاقیت در کلاس های ابتدایی

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته است. در این میان، تکنولوژی های تعاملی به عنوان نسل پیشرفته ابزارهای آموزشی دیجیتال، نقش برجسته ای در بازتعریف شیوه های یاددهی–یادگیری ایفا می کنند. کلاس های ابتدایی، به دلیل حساسیت مرحله رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان، بیش از سایر مقاطع تحصیلی نیازمند روش های پویا، جذاب و مبتنی بر مشارکت فعال هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تکنولوژی های تعاملی بر میزان مشارکت و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است.این مطالعه با رویکرد ترکیبی (کیفی–کمی) و به شیوه نیمه آزمایشی اجرا گردید. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم و پنجم ابتدایی در مدارس شهری بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مشارکت تحصیلی، آزمون خلاقیت تورنس، مشاهده ساختاریافته کلاسی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان بود. مداخله آموزشی طی یک دوره ۱۲ هفته ای و با استفاده از تخته های هوشمند، نرم افزارهای آموزشی تعاملی، بازی های یادگیری دیجیتال و فعالیت های مشارکتی مبتنی بر فناوری اجرا شد.نتایج نشان داد استفاده نظام مند از تکنولوژی های تعاملی موجب افزایش معنادار مشارکت رفتاری، عاطفی و شناختی دانش آموزان گردید. همچنین شاخص های خلاقیت شامل سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط ایده ها به طور چشمگیری بهبود یافت. یافته ها حاکی از آن است که فناوری زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که در قالب طراحی آموزشی هدفمند و مبتنی بر یادگیری فعال به کار گرفته شود.بر اساس نتایج پژوهش، ادغام هوشمندانه تکنولوژی های تعاملی در برنامه درسی ابتدایی می تواند محیط های یادگیری پویا، انگیزشی و خلاق پرور ایجاد کند. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی، آموزش حرفه ای معلمان و زیرساخت های فناورانه را در اولویت برنامه های توسعه ای قرار دهند.واژگان کلیدیتکنولوژی های تعاملی مشارکت تحصیلی خلاقیت یادگیری فعال آموزش ابتدایی فناوری آموزشی طراحی آموزشی یادگیری دیجیتال انگیزش تحصیلی