آموزش با رویکرد تعاملی، دسترسی به رایانه و کیفیت محتوا

این مطالعه با رویکردی ترکیبی-کیفی-کمی به بررسی ارتباط میان رویکردهای آموزشی تعاملی، دسترسی به رایانه و کیفیت محتوا در محیط های آنلاین می پردازد و می کوشد تا سازوکارهای پشتیبانی کننده یادگیری را روشن سازد. هدف اصلی آن تدوین چارچوبی برای طراحی مداخلات آموزشی است که در آن تعامل میان فراگیران و سامانه های یادگیری، دسترسی پایدار و باکیفیت به ابزارها و منابع آموزشی و همچنین محتوای آموزشی با استانداردهای بالا منجر به افزایش انگیزش، مشارکت یادگیری و رضایت از فرایند یادگیری شود. برای بخش کمی، ابزارهای اندازه گیری شامل مقیاس های رویکرد تعاملی در یادگیری، دسترسی به رایانه، کیفیت محتوا، انگیزش یادگیری و نمرات تحصیلی است و برای بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاری با دانش آموزان، معلمان و مدیران آموزشی و تحلیل محتوای منابع آموزشی دیجیتال استفاده می شود. جامعه پژوهش دربرگیرنده دانش آموزان دوره متوسطه و دانشگاهی، همچنین معلمان و مدیران آموزشی در مدارس و موسسات آموزشی مختلف است که به روش نمونه گیری خوشه ای-چندمرحله ای انتخاب می شوند. تحلیل های کمی با مدل های مسیر ساختاری (SEM) برای آزمون اثرات مستقیم و غیرمستقیم رویکرد تعاملی، دسترسی به رایانه و کیفیت محتوا بر انگیزش و نتایج آموزشی انجام می شود و تحلیل های چندسطحی به منظور بررسی تفاوت های مدرسه ای-منطقه ای به کار می رود. یافته ها نشان می دهد که رویکرد تعاملی به طور مستقیم بر انگیزش و مشارکت اثر می گذارد و از طریق دسترسی باکیفیت با محتواهای معتبر و طراحی کاربرپسند محتوا به بهبود نتایج یادگیری منتهی می شود. با این حال، ملاحظات اخلاقی، حریم خصوصی داده ها و عدالت دسترسی به فناوری به عنوان عوامل اساسی در طراحی تجربه کاربری یادگیری آنلاین مطرح هستند و باید در هر دوره پژوهش لحاظ شوند

کلیدواژه ها:

آموزش تعاملی ، دسترسی به رایانه ، کیفیت محتوا ، یادگیری آنلاین