مدل سازی پنج عاملی از پرخاشگری در دانش آموزان دوره های تحصیلی مختلف

هدف از این پژوهش بررسی هم زمان اثر پنج عامل کلیدی بر پرخاشگری دانش آم آموزان در پایه های تحصیلی مختلف با رویکرد مدل سازی ساختاری-مدل (SEM) است تا تفاوت های بین پایه های ابتدایی، راهنمایی و متوسطه و نقش میانجی گری یا تعدیل گری این عوامل مشخص شود. پنج عامل مورد بررسی عبارت اند از جنسیت، پایه تحصیلی، سبک فرزندپروری والدین، فشار همسالان و تنظیم هیجان. پرخاشگری به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شده است. این مطالعه با رویکرد مقطعی-هم زمانی از دانش آموزانی در پایه های ابتدایی تا متوسطه و در بافت های شهری و روستایی داده هایی گردآوری کرده است و با استفاده از SEM روابط مستقیم و غیرمستقیم بین این سازه ها تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که جنسیت، پایه تحصیلی و سبک فرزندپروری با پرخاشگری در سطح معنی داری ارتباط دارند و این اثرات به ویژه از طریق فشار همسالان و تنظیم هیجان در معرض تغییر است. به طور مشخص، فشار همسالان بیشترین رابطه را با پرخاشگری دارد و تنظیم هیجان می تواند نقش میانجی یا تعدیل کننده را ایفا کند. نتایج بیانگر وجود تفاوت های قابل توجه بین پایه های تحصیلی در الگوهای پرخاشگری است و بر اهمیت مداخلات چندسطحی در مدارس و خانواده ها برای کاهش پرخاشگری و ارتقای مهارت های تنظیم هیجان تاکید می کند. این پژوهش محدودیت هایی مانند طراحی مقطعی و نمونه گیری محدود دارد که برای بررسی های آتی با طراحی طولی و نمونه های گسترده تر قابل جبران است. در نهایت، یافته ها می تواند چارچوبی برای سیاست گذاری های آموزشی و طراحی مداخلات مدرسه ای و خانوادگی فراهم آورد تا پرخاشگری دانش آموزان در تمامی پایه ها کاهش یابد و محیط یادگیری امن تری فراهم گردد. ارجاع به مدل های نظری مانند یادگیری اجتماعی بندورا و نظریه تنظیم هیجان و همچنین چارچوب های رفتار مصرف کننده و تجربه یادگیری در تبیین روابط بین سازه ها به کار رفته است.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، جنسیت ، پایه تحصیلی ، سبک فرزندپروری والدین ، فشار همسالان ، تنظیم هیجان