نظرات دانش آموزان درباره پشتیبانی آموزشی در آموزش آنلاین، خودکارآمدی یادگیری و عملکرد تحصیلی

این مطالعه با رویکردی ترکیبی-کیفی-کمی به بررسی رابطه بین پشتیبانی آموزشی در آموزش آنلاین، خودکارآمدی یادگیری و عملکرد تحصیلی می پردازد. هدف اصلی ارائه مدلی چندسطعی است که در آن کیفیت و سطح دسترسی به پشتیبانی آموزشی، احساس توانمندی یادگیری و نحوه بازتاب آن در انگیزش، مشارکت یادگیری و نتایج تحصیلی نقش آفرینی می کنند و به فهمی از این روابط در بافت مدرسه ای-منطقه ای و SES می انجامد. در بخش کمی از ابزارهای اندازه گیری پشتیبانی آموزشی، خودکارآمدی یادگیری، انگیزش یادگیری، مشارکت یادگیری و نمرات تحصیلی استفاده می شود و داده های کیفی از مصاحبه های نیمه ساختاری با دانش آموزان، معلمان و مدیران آموزشی و تحلیل محتوای بازخوردها و منابع آموزشی جمع آوری می شود. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دوره های متوسطه و دانشجویان دانشگاهی از مناطق شهری و روستایی با سطوح SES متفاوت است، که به صورت خوشه ای-چندمرحله ای انتخاب می شوند تا تنوع محیطی را پوشش دهد. تحلیل های کمی با مدل های مسیر ساختاری SEM برای آزمون روابط مستقیم و غیرمستقیم و تحلیل های MLM برای بررسی تفاوت های مدرسه ای-منطقه ای انجام می شود. تحلیل های کیفی با روش تحلیل محتوا و کدگذاری باز انجام می شود تا ملاحظات طراحی آموزشی و موانع اجرایی را استخراج نماید. انتظار می رود پشتیبانی آموزشی کارآمد، همراه با بهبود حس خودکارآمدی یادگیری، انگیزش و مشارکت یادگیری را تقویت کند و در نهایت به بهبود عملکرد تحصیلی منجر شود؛ این روابط تحت تاثیر تفاوت های SES و مدرسه ای-منطقه ای تغییر می کند.

کلیدواژه ها:

پشتیبانی آموزشی ، آموزش آنلاین ، خودکارآمدی یادگیری ، انگیزش یادگیری ، عملکرد تحصیلی