ارزیابی های آنلاین، عدالت در ارزشیابی و اضطراب امتحان

این پژوهش به بررسی ارتباط بین ارزیابی های آنلاین، عدالت در ارزشیابی و اضطراب امتحان می پردازد و قصد دارد توضیح دهد که چگونه عدالت در فرایند ارزشیابی و طراحی آزمون های دیجیتال می تواند خطر اضطراب امتحان را کاهش داده یا برعکس، تشدید کند. با رویکردی ترکیبی-کیفی-کمی، این مطالعه همزمان داده های کمی از نمرات، مقیاس های ادراکی عدالت ارزشیابی، و مقیاس های اضطراب امتحان را با داده های کیفی از تجربه دانش آموزان و معلمان درباره طراحی ارزشیابی، پروتکل های نظارتی (proctoring)، و منابع پشتیبانی آموزشی ترکیب می کند. جامعه پژوهش را دانش آموزان و دانش آموختگان دانشگاهی در دوره های مختلف تحصیلی و همچنین معلمان و مدیران آموزشی تشکیل می دهند که به شیوه نمونه گیری چندمرحله ای انتخاب می شوند. ابزارهای کمی شامل مقیاس های عدالت در ارزشیابی، تجربه اضطراب امتحان، سطح انگیزش و نمرات تحصیلی است و ابزارهای کیفی شامل مصاحبه های نیمه ساختاری با دانش آموزان، والدین و معلمان و تحلیل محتوا از منابع ارزشیابی دیجیتال است. تحلیل های کمی با مدل های مسیر ساختاری (SEM) برای آزمون اثرات مستقیم و غیرمستقیم عدالت ارزشیابی بر اضطراب امتحان و نتایج یادگیری و نیز تحلیل های چندسطحی برای لحاظ کردن تفاوت های مدرسه ای و گروهی انجام می شود. تحلیل های کیفی باروایی کدی و تحلیل محتوای تماتیک، به منظور فهم مراجع اصلی اضطراب امتحان در فضاهای آنلاین و نگرش های مرتبط با عدالت ارزشیابی انجام می شود. انتظار می رود عدالت در ارزشیابی و بازخورد منصفانه و شفاف، اضطراب امتحان را کاهش داده و بهبود در مشارکت و نتایج تحصیلی را به همراه داشته باشد. ملاحظات اخلاقی شامل حفظ حریم خصوصی، رضایت آگاهانه و مجوزهای پژوهشی است.

کلیدواژه ها:

ارزیابی های آنلاین ، عدالت در ارزشیابی ، اضطراب امتحان ، مشارکت یادگیری ، بازخورد آموزشی